وى بيفتاد ، و سر خويش بر آن درخت همى زد تا دماغ وى همه بيرون افتاد ، و هلاك گشت . رب العالمين بر وفق آن آيت فرستاد كه :
وَ اللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ
.
اگر كسى گويد كه كافران رسول خدا را مىرنجانيدند پيوسته ، كه دندان رباعيهء وى مىشكستند ، و پيشانى وى مجروح ميكردند ، و اين منافى عصمت است .
جواب آنست كه اين همه پيش از آن بوده كه اين آيت آمد . رب العزة خواست كه بدايت كار مصطفى با رنج و بلا و اذى دشمن بود ، چنان كه ديگر پيغامبران را بوده ، و مصطفى در آن صبر كند ، چنان كه ايشان كردهاند ، پس از آنكه اين آيت آمد :
وَ اللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ
اللَّه او را معصوم داشت از دشمنان ، و كرامت و شرف وى پيدا كرد ، و كس را از ايشان بر وى دست نبود ، و هيچ اذى از ايشان بوى نرسيد .
إِنَّ اللَّهَ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الْكافِرِينَ
- اى لا يهديهم الرشد و هم كافرون ، و قيل لا يجعلهم مهتدين و قد كتب عليهم انّهم كافرون .
قُلْ يا أَهْلَ الْكِتابِ لَسْتُمْ عَلى شَيْءٍ حَتَّى تُقِيمُوا التَّوْراةَ وَ الْإِنْجِيلَ
- گفتهاند كه : در قرآن هيچ آيت نيست صعبتر از اينكه ميگويد : شما بر هيچ چيز نيستيد از كار دين ، و هيچ بدست نداريد ، تا آن گه كه عمل كنيد در آنچه در تورات است شما كه اهل توراتيد ، و عمل كنيد در آنچه در انجيل است شما كه اهل انجيلايد ، و عمل كنيد در آنچه در قرآنست شما كه اهل قرآنايد .
وَ لَيَزِيدَنَّ كَثِيراً مِنْهُمْ
يعنى كفار هم ،
ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ طُغْياناً وَ كُفْراً
، يقول :
اذا لم يؤمنوا زادهم كفرهم بما انزل اليك من ربك طغيانا الى طغيانهم ، و كفرا الى كفرهم .
فَلا تَأْسَ عَلَى الْقَوْمِ الْكافِرِينَ
اين نه نهى است از حزن ، كه اين در قدرت آدمى خود نيايد ، ليكن تسليت مصطفى و نهى از تعرض حزن .
إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ الَّذِينَ هادُوا وَ الصَّابِئُونَ وَ النَّصارى
- سبق تفسيره .