قُلْ
[ يا محمد ] گوى :
يا أَهْلَ الْكِتابِ
اى خوانندگان تورات و انجيل !
هَلْ تَنْقِمُونَ مِنَّا
در چه چيز بر ما مىكين داريد و آن را از ما نمىپسنديد ،
إِلَّا أَنْ آمَنَّا بِاللَّهِ
مگر آنكه ما گرويدهايم بخداى ،
وَ ما أُنْزِلَ إِلَيْنا
و به آنچه فرو فرستاده آمد بر ما ،
وَ ما أُنْزِلَ مِنْ قَبْلُ
و آنچه فرو فرستاده آمد از پيش ،
وَ أَنَّ أَكْثَرَكُمْ فاسِقُونَ
و بيشتر شما فاسقان و از طاعت بيرون شدگانايد .
قُلْ هَلْ أُنَبِّئُكُمْ
گوى شما را خبر كنم ؟
بِشَرٍّ مِنْ ذلِكَ مَثُوبَةً
به بهتر از آن به ثواب ،
عِنْدَ اللَّهِ
نزديك خداى ،
مَنْ لَعَنَهُ اللَّهُ
آن كس كه اللَّه لعنت كرد بر وى ،
وَ غَضِبَ عَلَيْهِ
و خشم گرفت بر وى ،
وَ جَعَلَ مِنْهُمُ الْقِرَدَةَ وَ الْخَنازِيرَ
و ازيشان كبيان كرد و خوكان
وَ عَبَدَ الطَّاغُوتَ
و طاغوت پرستيدند
أُولئِكَ شَرٌّ مَكاناً
ايناناند كه بر بترينه جايگاهاند ،
وَ أَضَلُّ
و بى راهتر بر بىراهىاند ،
عَنْ سَواءِ السَّبِيلِ
( 60 ) از ميانهء راه راست .
وَ إِذا جاؤُكُمْ
و آن گه كه بشما آيند ،
قالُوا آمَنَّا
گويند كه بگرويديم ،
وَ قَدْ دَخَلُوا بِالْكُفْرِ
و [ چون درآمدند ] با كفر درآمدند .
وَ هُمْ قَدْ خَرَجُوا بِهِ
و [ چون بيرون شدند ] با كفر بيرون شدند ،
وَ اللَّهُ أَعْلَمُ بِما كانُوا يَكْتُمُونَ
( 61 ) و خداى داناتر است به آنچه نهان ميدارند .
وَ تَرى كَثِيراً مِنْهُمْ
و فراوانى بينى ازيشان ،
يُسارِعُونَ فِي الْإِثْمِ وَ الْعُدْوانِ
كه مىشتابند در بزه و افزونى جستن ،
وَ أَكْلِهِمُ السُّحْتَ
و خوردن رشوت
لَبِئْسَ ما كانُوا يَعْمَلُونَ
( 62 ) بدا كه آنست كه ايشان ميكنند !
لَوْ لا يَنْهاهُمُ
چرا باز نزند ايشان را
الرَّبَّانِيُّونَ وَ الْأَحْبارُ
رهبان و دانشمندان
عَنْ قَوْلِهِمُ الْإِثْمَ
از گفتن ايشان دروغ ،
وَ أَكْلِهِمُ السُّحْتَ
و خوردن ايشان رشوت ،
لَبِئْسَ ما كانُوا يَصْنَعُونَ
( 63 ) بدا كه آنست كه ايشان ميكنند .