عظمت گشته ، از خود بيگانه ، و با حق يگانه ، در خود برسيده ، و بمولى رسيده ، همى گويد به زبان بيخودى : بر خبر همى رفتم جويان يقين ترس يا نه ، و اوميد برين مقصود از من نهان ، و من كوشندهء دين ، ناگاه برق تجلى تافت از كمين ، از ظن چنان روز بينند ، و از دوست چنين بجان . شنو سخن آن پير طريقت كه نيكو گفت : اى مهيمن اكرم ! اى مفضل ارحم ! اى محتجب بجلال و متجلى بكرم ! قسام پيش از لوح و قلم ، نمايندهء سور هدى پس از هزاران ماتم ! بادا كه باز رهم روزى از زحمت حوا و آدم ! آزاد شوم از بند وجود و عدم . از دل بيرون كنم اين حسرت و ندم . با دوست بر آسايم يك دم . در مجلس انس قدح شادى بر دست نهاده دمادم .
تا كى سخن اندر صفت و خلقت آدم * تا كى جدل اندر حدث و قدمت عالم !
تا كى تو زنى راه برين پرده و تا كى * بيزار نخواهى شدن از عالم و آدم !
9 - النوبة الاولى
( 5 / 64 - 57 )
قوله تعالى :
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا
اى ايشان كه بگرويدند !
لا تَتَّخِذُوا
مكنيد و بدست مگيريد ،
الَّذِينَ اتَّخَذُوا دِينَكُمْ هُزُواً وَ لَعِباً
ايشان را كه دين شما بافسوس و بازى گرفتند ،
مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ مِنْ قَبْلِكُمْ
ازيشان كه كتاب دادند ايشان را پيش از شما ،
وَ الْكُفَّارَ
و آن كافران [ كه با خداى شرك آرند ] ،
أَوْلِياءَ
مشماريد ايشان را بدوستان [ و همدل ( 1 ) مپنداريد ] .
وَ اتَّقُوا اللَّهَ
و پرهيزيد از خشم و عذاب خداى ،
إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ
( 57 ) اگر گرويدگانايد .
وَ إِذا نادَيْتُمْ إِلَى الصَّلاةِ
و چون به نماز خوانيد ،
اتَّخَذُوها هُزُواً وَ لَعِباً
بانگ نماز را بافسوس و بازى آرند ،
ذلِكَ بِأَنَّهُمْ
آن به آنست كه ايشان ،
قَوْمٌ لا يَعْقِلُونَ
( 58 ) قومىاند كه حق درنمىيابند ( 2 ) .
هامش
1 - نسخهء الف : هام دل . 2 - نسخهء الف : در نمىياوند .