برده است » ، و خداوند كسانى را كه در رهبرى الهى شك مىكنند ، و كسانى را كه از فرمانبردارى و تسليم به امر و نهى آن رهبرى تخلّف مىورزند از عذاب سخت خود بر حذر مىدارد ، زيرا در شمار ستيزندگان با خدا و پيامبر او قرار مىگيرند و سزاوار جزا پاداش آنانند ، پس گويد :
«
وَ اتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقابِ
- و از خدا بپرهيزيد كه خدا سخت كيفر است . » از امر به تقوا و پرهيزگارى بدين نكته پى مىبريم كه تقوا صفتى است كه انسان را به سطح تسليم و فرمانبردارى از رهبرى بالا مىبرد و فرمانبردارى از رهبرى به ادامهء تقوا در زندگانى انسان كمك مىكند ، و دليل بر آن است ، و تقوا در اينجا تنها ترس از خدا نيست بلكه همانا قلّهاى و الا از ايمان و معرفت به خدا و هشيارى و بيدارى نسبت به حق است .
كيفر خدا كه آن را به امتى كه با رهبرى خود مىستيزد و در برابر آن نافرمانى مىكند وعده داده است تنها عذاب آخرت نيست بلكه در دنيا نيز آنان را فرا مىگيرد و در تفرقهء آنان مجسّم و متمثل مىشود ، زيرا فرمانبردارى ضامن وحدت و فرمانبردارى از رهبرى الهى راه پيشرفت است و در حال نافرمانى امّت گردنكشان چيره مىشوند و باطل عموميّت مىيابد ، و به تعبير قرآن امت به عقب بر مىگردد ، پس راه پيموده شده به مسير قهقرايى مىافتد و به جاى پيشروى به عقب گرد مبدّل مىشود ، و اين سرنوشت هر امّتى است كه با رهبرى خود مخالفت ورزد «
وَ ما مُحَمَّدٌ إِلَّا رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ أَ فَإِنْ ماتَ أَوْ قُتِلَ انْقَلَبْتُمْ عَلى أَعْقابِكُمْ وَ مَنْ / 233 يَنْقَلِبْ عَلى عَقِبَيْهِ فَلَنْ يَضُرَّ اللَّهَ شَيْئاً وَ سَيَجْزِي اللَّهُ الشَّاكِرِينَ
« 26 » - جز اين نيست كه محمد پيامبرى است كه پيش از او پيامبرانى ديگر بودهاند . آيا اگر بميرد يا كشته شود ، شما به آيين پيشين خود باز مىگرديد ؟
هامش
( 26 ) - آل عمران / 144 .