از آنجا كه جلوگيرى از طغيان ثروت از بزرگترين اقدامات و مهمترين مقاصد و دشوارترين وظايف حكومت اسلامى است سياق قرآنى تسليم تام به رهبرى شرعى را واجب ساخته و گفته است :
«
وَ ما آتاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ ما نَهاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا
- هر چه پيامبر به شما داد بستانيد ، و از هر چه شما را منع كرد اجتناب كنيد ، » زيرا وى از جانب خدا نمايندگى دارد و اين كار به او واگذار شده و در هر چيزى احكام خدا را مىشناسد ، و از لحاظ الزام فرقى ميان خدا و امر پيامبر او و رهبرى شرعى كه جانشين او مىشود ، وجود ندارد ، و در اين آيه / 231 ردّى است محكم بر اقدامات منافقان كه در رهبرى او ( صلّى اللَّه عليه و آله ) شك مىكردند . امام صادق ( عليه السّلام ) را در اين باره حديثى است مفصّل كه در آن آمده است :
« براستى خداى عزّ و جلّ پيامبرش را تربيت كرد ، و نيكو تربيتش كرد ، پس چون تربيت او به كمال رسيد گفت : «
وَ إِنَّكَ لَعَلى خُلُقٍ عَظِيمٍ
« 22 » و براستى تو راست خلقى عظيم . » سپس كار دين و امّت را به او واگذاشت تا بندگانش را رهبرى كند و خداى عزّ و جلّ گفت : «
ما آتاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ ما نَهاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا
« 23 » - هر چه پيامبر به شما داد بستانيد ، و از هر چه شما را منع كرد اجتناب كنيد » ، و پيامبر خدا ( صلّى اللَّه عليه و آله ) راست رو موفّق و مؤيّد به روح القدس بود ، نمىلغزيد و در هيچ چيز كه به ادارهء امور و رهبرى مردم مربوط بود خطا نمىكرد ، پس به آداب خداوند ادب آموخت . آن گاه خداى عزّ و جلّ نماز را دو ركعت دو ركعت جمعا ده ركعت ( در شبانه روز ) واجب ساخت ، و پيامبر خدا ( صلّى اللَّه عليه و آله ) دو ركعت به هر دو ركعت افزود و به نماز مغرب يك ركعت افزود و اين يك ركعت افزودگى را در سفر و حضر ثابت و پايدار ساخت ، آن گاه خداى عزّ و جلّ تمام اينها را اجازه داد ، و بدين ترتيب نماز واجب ( شبانه روزى ) هفده ركعت شد .
هامش
( 22 ) - القلم / 4 .
( 23 ) - الحشر / 7 .