وَ كَثِيرٌ مِنْهُمْ فاسِقُونَ ( 27 ) يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ آمِنُوا بِرَسُولِهِ يُؤْتِكُمْ كِفْلَيْنِ مِنْ رَحْمَتِهِ وَ يَجْعَلْ لَكُمْ نُوراً تَمْشُونَ بِهِ وَ يَغْفِرْ لَكُمْ وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ ( 28 ) لِئَلاَّ يَعْلَمَ أَهْلُ الْكِتابِ أَلاَّ يَقْدِرُونَ عَلى شَيْءٍ مِنْ فَضْلِ اللَّهِ وَ أَنَّ الْفَضْلَ بِيَدِ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَنْ يَشاءُ وَ اللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ ( 29 )
/ 95
معناى واژهها
25 [ بأس ] : عذاب به وسيلهء كشتن يا قصاص و امثال اين دو .
27 [ قفّينا ] : به دنبال آن فرستاديم .
[ رهبانيّة ] : مشتق از رهبة : بيم ، به معنى آنچه به سبب عبادت از آثار بيم دل بر اندامها ظاهر مىشود .
/ 96
تا مردم به عدالت رفتار كنند
رهنمودهايى از آيات :
بر پاداشتن عدالت بر طبق ارزشهاى الهى يكى از مهمترين و بارزترين هدفهايى است كه رسالتهاى الهى براى آن نازل شده و انبيا و پيامبران براى آن كوشيدهاند ، هم چنان كه شايسته است هر مؤمن و بلكه هر انسانى در راه آن بكوشد .
و جايز نيست كه آدمى منتظر آمدن پيامبرى بماند كه خداوند او را براى تحمّل اين مسئوليت بفرستد ، زيرا اگر چنان نشود ( و پيامبرى در آن فترت نيايد ) انسان از واقعيت كناره گرفته و به انتظار آمدن نجاتبخشى ، در رهبانيّت مبالغه كرده است ،