دهما : اكثريت يك كميت است كه ممكن است در موارد زيادى بخطا برود و اكثريت هيچگاه كيفيت را ببار نمىآورد و گاهى ممكن است آن را خراب كند كه در عملكرد دولتها مشاهده مىشود و بايد در مورد الصاق كيفيت ( علم ، تجربه و امانت ) هر چند از بين اقليت ، نواقص آن را اصلاح نمود . نظر جمعى اين است كه بايد به سوى « اكثريت موثر » به جاى « اكثريت عددى رفت » اكثريت موثر كسانى را شامل مىشود كه درباره غايات و مقاصد حكومت ، آگاهى كامل و وحدت نظر دارند و يا اكثيرت جامعه سياسى را تشكيل مىدهند .
يازدهما : دموكراسى استبداد اكثريت است
يعنى استبداد دموكراتيك تودهها و افكار عمومى به اندازه استبداد فردى ، با آزادىهاى فردى و جمعى تضاد دارد ، زيرا تن دادن به نظر اكثريت ، متضمن استبداد بالقوه است . دموكراسى انديشه « قدرت مطلقه » را دور نمىاندازد ، فقط اين نظريه را نمىپذيرد كه قدرت وجه امتياز يك فرد باشد . دموكراسى همچنين « قانون حاكميت قوى تر » را منكر نمىشود ، زيرا « اصل اكثريت » نوعى قانون است كه حق را به طرف نيرومندتر مىدهد .
بنابر اين علت پيروى فرد از اكثريت ، الزما اين نيست كه اكثريت حق دارد و معرف حقيقت بشمار مىآيد ، بلكه به اين علت است كه