ابدان متلاشى مشتبه نخواهد شد ) . « 1 »
در سورهى قيامت ميفرمايد :
آيا انسان مىپندارد كه ما هرگز استخوانهاى او را جمع نخواهيم كرد ، بلى ما استخوانهاى او را جمع نموده و زندهاش مى كنيم و بر ساختن سرانگشتان او توانائى داريم . « 2 »
نتيجه
در اينكه آيات مباركه مانند سائر آيات معاد جسمانى و قيامت مادّى ( نه روحى تنها ) را ثابت مىكند جاى ترديد نيست ، و كمترين تردد يك دانشمند كه مختصرا زبان عربى را بلد باشد حاكى از عناد و يا سادهگى او مىكند .
ولى سؤاليكه پيدا مىشود اينست كه آيا اعادهى بدن مادّى بچه
هامش
( 1 )أَ وَ لَمْ يَرَ الْإِنْسانُ أَنَّا خَلَقْناهُ مِنْ نُطْفَةٍ فَإِذا هُوَ خَصِيمٌ مُبِينٌ ، وَ ضَرَبَ لَنا مَثَلًا وَ نَسِيَ خَلْقَهُ قالَ مَنْ يُحْيِ الْعِظامَ وَ هِيَ رَمِيمٌ قُلْ يُحْيِيهَا الَّذِي أَنْشَأَها أَوَّلَ مَرَّةٍ وَ هُوَ بِكُلِّ خَلْقٍ عَلِيمٌ. ( 2 )أَ يَحْسَبُ الْإِنْسانُ أَلَّنْ نَجْمَعَ عِظامَهُ بَلى قادِرِينَ عَلى أَنْ نُسَوِّيَ بَنانَهُميگويند در سال 1884 ميلادى براى اولين بار در انگلستان متوجه شدند خطوط انگشتان افراد انسان با هم برابر نيست و در ميان ميلياردها سر قابل تغيير هم نيست حتى اگر بواسطه زخم و يا سوختن پوست دست كنده شود ، چه وقتى پوست جديدى برويد ، باز مانند سابق خطوطى خواهد داشت لذا آيهى مباركهى بالا يكى از معجزات علمى قرآن است .