ابراهيم عرض كرد پروردگارا به من بنمايان چطور مردهها را زنده ميكنى ؟ خطاب رسيد مگر به آن ايمان ندارى ؟ عرض كرد ايمان دارم ولى ميخواهم دلم مطمئن شود . ( زيرا ادراك حتى از ادراك عقلى غابا قانعكنندهتر است ) خداوند فرمود چهار پرنده را بگير و آنها را خورد و قطعه قطعه كن سپس بر هر كوه ( كوههاى اطراف ابراهيم كه تعداد آنها بده ميرسيد ) جزئى از آن گوشتهاى خورده شده را بگذار بعد از آن . آنها را بخوان ( آنها ) بسوى تو با شتاب مىآيند و بدان كه خداوند عزيز و حكيم است . « 1 »
در سورهى يس چنين آمده است .
آيا انسان نمىبيند كه ما او را از نطفهاى آفريديم تا گاهيكه ( رشد نموده ) بناى مخاصمت را گذاشت ، و براى ما ( جهت انكار قيامت ) مثلى زد و آفرينش خود را فراموش كرد ( زيرا اگر او متوجّه خلقت اولى خود ميشد خلقت ثانوى خود را بىاشكال تصديق مينمود ) ميگويد كى استخوانهاى پوسيده را زنده ميگرداند ؟ ( رسول محترم ) بگو آن استخوانها را آنكسيكه اوّل آنها را بوجود آورده بود ، زنده ميگرداند خداوند بهمهى مخلوقات خود دانا است ( و چيزى بر او در اعادهى
هامش
( 1 )وَ إِذْ قالَ إِبْراهِيمُ رَبِّ أَرِنِي كَيْفَ تُحْيِ الْمَوْتى قالَ أَ وَ لَمْ تُؤْمِنْ قالَ بَلى وَ لكِنْ لِيَطْمَئِنَّ قَلْبِي قالَ فَخُذْ أَرْبَعَةً مِنَ الطَّيْرِ فَصُرْهُنَّ إِلَيْكَ ثُمَّ اجْعَلْ عَلى كُلِّ جَبَلٍ مِنْهُنَّ جُزْءاً ثُمَّ ادْعُهُنَّ يَأْتِينَكَ سَعْياً وَ اعْلَمْ أَنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ.