شما و آسمان را مانند خيمه و يا سايهبانى قرار داده است .
بعيد نيست از كلمهى « بناء » ، بفهميم كه مراد از آسمان ياكرهى هواى محيط بر كرهى زمين باشد نه مطلق فضا و نه كرات ديگر .
و همچنين درسوره انبياء آيه 32 :
« وَ جَعَلْنَا السَّماءَ سَقْفاً مَحْفُوظاً »
كه مناسبت با كرهى هوا دارد بنا براينكه محفوظ به معناى حافظ باشد چون كرهى هوا سپر زمين ما از حرارت زياد و اشعهى كيهانى و سنگهاى آسمانى كه به سوى زمين مىآيند مىباشد و اين سنگها وقتى داخل كرهى هوا مىشوند مىسوزند و خاكستر آنها به زمين مىآيد و گاهى به ندرت ، به زمين رسيده و مىرسد .
اول در آب جوش ، بعد در آتش
« فِي الْحَمِيمِ ثُمَّ فِي النَّارِ يُسْجَرُونَ »
( غافر : 72 ) ؛ ( كفّار ) اولًا در آب داغ ( يا آب جوش ) كشيده مىشوند بعد در آتش مىروند ؛ البته ما اخبار قرآن را قبول داريم ؛ ولى فهميده نشده كه كفّار را چرا مستقيماً در آتش نمىبرند كه اولًا او را در آب جوش يا داغ مىبرند ؟ .
دروازههاى جهنم
« ادْخُلُوا أَبْوابَ جَهَنَّمَ خالِدِينَ فِيها فَبِئْسَ مَثْوَى الْمُتَكَبِّرِينَ »
( غافر : 76 ) ؛ خوب معلوم است جهنم يك گودال بزرگ نيست ؛ بلكه كرهى بزرگى است پس بعيد نيست كه مانند كرات بهشت داراى درهايى به حساب كيفيت و كميت معاصى كفّار باشد ، اين درها هفت در است كه در آيه 44 حجر آمده است :
« لَها سَبْعَةُ أَبْوابٍ لِكُلِّ بابٍ مِنْهُمْ جُزْءٌ مَقْسُومٌ »
دوزخ هفت در دارد و براى هر در ، قسمتى از كفّار اختصاص يافته است .
سخنى در مورد تعداد رسولان و انبياء ( عليهم السلام )
« وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا رُسُلًا مِنْ قَبْلِكَ مِنْهُمْ مَنْ قَصَصْنا عَلَيْكَ وَ مِنْهُمْ مَنْ لَمْ نَقْصُصْ عَلَيْكَ وَ ما كانَ