لِرَسُولٍ أَنْ يَأْتِيَ بِآيَةٍ إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ . . . »
( غافر : 78 ) ؛ مؤكداً پيش از تو رسولانى فرستادهايم كه ( سرگذشت ) جمعى از آنان را براى تو بازگو نمودهايم و ( از سر گذشت ) جمع ديگرى از آنان چيزى بازگو نكردهايم و هيچ رسولى بدون اذن ما معجزهاى آورده نمىتواند .
از اين آيهى مباركه چند مطلب دانسته مىشود :
1 - كلمهى « رسلًا » نكره بيان شده كه دلالتى بر صدها هزار پيامبر ندارد ، حتى بر يكصد هزار تن ؛
2 - به دلالت حكم عقلى مىدانيم كه داستانهاى انبياى ذكر شده مهمتر از داستانهاى انبياى غير ذكر شده نبوده است .
3 - انبيايى كه نام آنان در قرآن ذكر شده يا به نحو ديگرى بدون ذكر نامى از آنان ياد شده ، سى نفر مىشود و در سورهى نساء آيه 163 پس از نامهاى ابراهيم و اسماعيل و اسحاق و يعقوب ( عليهم و على نبينا و آله الصلاة والسلام ) نام اسباط گرفته شده كه تعداد آنها معلوم نيست و اين اسباط به جهت كلمهى « و اوحينا » از جمله انبياء بودهاند و بعيد نيست كه از فرزندان و يا نوادگان حضرت يعقوب پيامبر بوده باشند . سلام على نبينا و آله و علهيم جميعاً .
مقتضاى اعتبار عقلايى با ملاحظه اهميت دادن شارع به هدايت و ارشاد روحانى مردم و با ملاحظه آنچه كه دانشمندان غربى در مورد عمر انسان در روى كرهى زمين گفته و با توجه به فقدان وسايل ارتباط جمعى تا قرن بيستم ميلادى و با ملاحظه بعضى از آيات ، بايد تعداد انبياء و رسولان ( ع ) از حضرت آدم - اولين انسان و اولين نبى - عليه السلام ، تا امروز به صدها هزار رسول و نبى و اوصياى آنان و يا به چند ميليون برسد كه كسى به آن قايل نشده و حتى نديدم كه دانشمندى احتمال آنرا دادهباشد . آنچه كه در زبان عوام و علماء و مؤلفين مشهور است عدد 124 هزار مىباشد كه پشتوانهاى آن چند روايتى است كه در كتب دانشمندان سنى و شيعه ذكر شده است ؛ ولى من يك حديث معتبرالسند در بين اين روايات نديدهام .