استغفار حضرت نبوى
« فَاصْبِرْ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ وَ اسْتَغْفِرْ لِذَنْبِكَ وَ سَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ بِالْعَشِيِّ وَ الْإِبْكارِ » ( غافر : 55 ) ؛ استغفار آن حضرت گاهى از ترك اولى گفته شده و گاهى از باب حسنات الابرار سيئات المقرّبين گفته شده و گاهى تأويل برده شده كه « لذنب امّتك » .
تفصيل بحث
احتمال اخير ، مخالف ظاهر است و قبول آن بدون دليل اشتباه است . دو وجه اول و دوم قريب با همديگر هستند . در سورهى فتح مى فرمايد : « إِنَّا فَتَحْنا لَكَ فَتْحاً مُبِيناً ، لِيَغْفِرَ لَكَ اللَّهُ ما تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِكَ وَ ما تَأَخَّرَ . . . » ( الفتح : 1 - 2 ) ؛ مكه را براى تو فتح كرديم تا خداوند ( به تو به وسيلهى آن ، دشمنان تو را از بدگوئى تو باز بدارد و گناهانى كه براى تو شمردند ، همه را ترك كنند ، چون پيروزى مكه چشم دشمنان تو را از نسبتهاى خيالى به پيروزىهاى تو جلب مىكند و به عبارت ديگر در حال ضعف انسان ، دشمنان بديها را به او نسبت مىدهند ؛ ولى وقتى پيروز مىشود مردم به