شد ، او مصرانه از پيامبر ( ص ) مىخواست آياتى از قرآن را براى او بخواند و به خاطر كورى ، نمى دانست كه پيامبر ( ص ) كار مهمترى دارد و بايد صبر كند و على القاعده ، سخن گفتن كورها بلند و با صدا است ، باز هم آن حضرت به او نگفت ساكت شود و صبر كند ، تنها ناراحتى اين كار كه مانع ارشاد مشركين مىشد در چهرهى مقدس او پيدا شد و روى خود را از او برگردانيد و با مشركين صحبت را ادامه داد كه آيات مباركه نازل شد و آن حضرت را سرنش كرد .
بعضى آراى بىمدرك و روايات بىسند ، آيات سرنش كننده را ، متوجه غير پيامبر ( ص ) دانستهاند ؛ ولى از نظر نگارنده بىاعتبار است ؛ زيرا از خود آيات به خوبى روشن مىشود كه مخاطب ، خود پيامبر ( ص ) است و خدا او را سرزنش نموده است .
3 -
« فَلا تَكُونَنَّ مِنَ الْجاهِلِينَ . . . »
( الأنعام : 35 ) ؛ اگر خدا مىخواست مردم را بر هدايت به اسلام جمع مىكرد ، از نادانان مباش . پيامبر ( ص ) علاقه داشت ، مردم مسلمان شوند ، كه نمىشدند ، خداوند او را چنين سرزنش مىكند .
4 -
« إِنِّي أَعِظُكَ أَنْ تَكُونَ مِنَ الْجاهِلِينَ . . . »
( هود : 46 ) ؛ نوح ( ع ) از خداوند نجات پسرش را از غرق شدن خواست و اين خطاب تند و سرزنش صريح به اوشد .
5 -
« وَ لَوْ لا أَنْ ثَبَّتْناكَ لَقَدْ كِدْتَ تَرْكَنُ إِلَيْهِمْ شَيْئاً قَلِيلًا ، إِذاً لَأَذَقْناكَ ضِعْفَ الْحَياةِ وَ ضِعْفَ الْمَماتِ ثُمَّ لا تَجِدُ لَكَ عَلَيْنا نَصِيراً »
( الإسراء : 74 و 75 ) ؛ و اگر ما تو را - اى رسول ما - تثبيت ( و تأييد ) نمىكرديم نزديك بود كه كمى به آنان ( مشركين و كفار ) ميل پيدا مىكردى كه در اين وقت در دنيا و در مردن دو برابر عذاب به تو ، مىچشانديم ، بعد برما براى خود « 1 » ، يارى دهنده نمى يابيدى .
هامش
( 1 ) - آيه را چنين تفسير كردهاند .