تخطي إلى المحتوى الرئيسي

افق اعلى (تفسير آياتى از قرآن مجيد) (فارسى) — صفحة 424

مساهمون:

ص٤٢٤
مِنْ هذا فَكَشَفْنا عَنْكَ غِطاءَكَ فَبَصَرُكَ الْيَوْمَ حَدِيدٌ »
( ق : 22 ) ؛ استشهاد شده است ، تفسير كرده‌اند . ممكن است كه مراد از زمين در آيه ، زمين فعلى ما باشد كه مرده‌ها از زمين بيرون مىآيند تا وقتى كه همه آن را به سوى ميدان قيامت و كره‌ى بزرگ ساهره ترك كنند و آن كره ، محشر عمومى است « 1 » . البته مراد از كتاب موضوعه كتابى است كه :
« لا يُغادِرُ صَغِيرَةً وَ لا كَبِيرَةً إِلَّا أَحْصاها . . . »
( الكهف : 49 ) ؛ هيچ كوچك و بزرگى نيست مگر آن كه در آن احصا شده است .

به همه جاى بهشت مىشود رفت

« نَتَبَوَّأُ مِنَ الْجَنَّةِ حَيْثُ نَشاءُ »
( الزمر : 74 ) ؛ به هر جاى بهشت بخواهيم منزل مىگيريم . ممكن است مراد جاهايى باشد كه مستحق آنها باشند ، ممكن است مراد منزل موقتى باشد كه هر كسى هرجا بخواهد برود ، منتهى مراتب لذت به مراتب استحقاق باشد ، والله العالم . بنابراين احتمال ، چه خوب كه بهشتىها هر وقت بخواهند به زيارت انبياء و امامان مشرف شوند ، اللهم ارزقناه .
هامش
( 1 ) - يعنى كره‌ى زمين تاب بيرون آمدن اموات و رفتن آنان در آنجا به نور خاصى روشن باشد .