فسق او در اكثر موارد مىشود .
نسخ جواز نسبت پسران به پدر خواندهها
« ادْعُوهُمْ لِآبائِهِمْ . . .
وَ لكِنْ ما تَعَمَّدَتْ قُلُوبُكُمْ وَ كانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحِيماً »
الأحزاب : 5 ؛ بعيد نيست آيه دلالت بر حرمت تعمّد نام بردن پسران به غير پدران شان دلالت كند .
موقعيت پيامبر ( ص )
« النَّبِيُّ أَوْلى بِالْمُؤْمِنِينَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ وَ أَزْواجُهُ أُمَّهاتُهُمْ . . . »
الأحزاب : 6 ؛ پيامبر به مؤمنان سزاوار تر از جانهاى آنان مىباشد ، همسران او ( به منزله ) مادران مؤمنان هستند .
معناى جملهء اول خيلى دقّت را مى طلبد ، چنين مقامى جز ، حضرت پيامبر ( ص ) كسى ديگرى تا هنوز ديده نشده است كه بر مردم لازم باشد او را بر جان خود مقدّم بدارند .
ممكن است بر اين موضوع فروع زيادى مترتّب گردد وحالى كه چون آن حضرت حيات ندارد تفصيل و تطبيق آن فروع اثر عملى ندارد .
جملهء دوم اثر فقهى و حقوقى نداشته و تنها اثر اخلاقى دارد كه مسلمانان آن را تا امروز مراعات مىكنند و همسران گرامى آن حضرت را أمّهات المؤمنين مىنامند و ما بايد آنان را احترام نماييم ، و مقام آنان را گرامى داريم . و تزويج آنان پس از وفات حضرت خاتم النبيين ( ص ) براى مردان كه صريحاً در قرآن مجيد حرام شده ربطى به اين آيه ندارد ؛ بلكه از آيه 53 اين سوره ثابت مىشود
« وَ لا أَنْ تَنْكِحُوا أَزْواجَهُ مِنْ بَعْدِهِ أَبَداً . . »
الأحزاب : 53 ؛
أنبياء اولوالعزم سلام الله عليهم
« وَ إِذْ أَخَذْنا مِنَ النَّبِيِّينَ مِيثاقَهُمْ وَ مِنْكَ وَ مِنْ نُوحٍ وَ إِبْراهِيمَ وَ مُوسى وَ عِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ وَ أَخَذْنا مِنْهُمْ مِيثاقاً غَلِيظاً »
الأحزاب : 7 ؛ و هنگامىكه از أنبياء پيمان محكمى گرفتيم و نيز از تو و از نوح و ابراهيم و موسى و عيسى پسر مريم پيمان محكم و سختى از اينان گرفتيم .