دين اسلام و وسوسه شيطان رجيم است .
خاتمه :
در بيان بعضى اصنافى كه خداوند آنان را دوست دارد و يا دوست ندارد :
اول : دوست داشتنى هاى خداوند : صابرين ، متطهرين ، متقين ، محسنين صابرين متوكلين مقسطين ( عدالت كنندگان بين مردم ) مطهرين جنگ كنندگان در راه خدا پيروى كنندگان از پيامبر ( ص )
دوم : خداوند مىفرمايد : اصناف و أعمالى را دوست ندارد : مفسدين ، الفساد ، كفار ، كافرين ، ظالمين ، معتدين ، مختال فخور ( فاسد فخركننده ) خوان اثيم ( خيانتكار گنهكار ) الجهر بسوء غيبت ، مسرفين خائنين ، فرحين .
گناه زمينه ساز گناه
« إِنَّ الَّذِينَ تَوَلَّوْا مِنْكُمْ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعانِ إِنَّمَا اسْتَزَلَّهُمُ الشَّيْطانُ بِبَعْضِ ما كَسَبُوا وَ لَقَدْ عَفَا اللَّهُ عَنْهُمْ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ حَلِيمٌ
( آلعمران : 155 ) ؛ كسانى كه از شما روز ملاقات دودسته ( مسلمانان و مشركين در جنگ ) فرار كردند ، همانا شيطان آنها را به وسوسه هاى خود به سبب بعضى از أعمالى كه كسب نموده بودند به لغزش افگند . و خداوند از آنها عفو فرموده كه آمرزنده و برد بار است .
از اين آيه اين قانون كلى به دست مىآيد كه گناه معنويت و روحانيت نفس آدمى را تا حدى آلوده مىسازد و زمينه ساز ارتكاب او براى گناه ديگرى مىشود و هكذا و لذا براى مرد مؤمن لازم است گناه نكند و اگر گاهى گناه كرد زود توبه و إستغفار كند تا أثر آن از نفس محو شود . و گرنه از گناهانى كو چك به ارتكاب گناهان بالاتر مى پردازد . به اين آيه توجه فرماييد :
« ثُمَّ كانَ عاقِبَةَ الَّذِينَ أَساؤُا السُّواى أَنْ كَذَّبُوا بِآياتِ اللَّهِ وَ كانُوا بِها يَسْتَهْزِؤُنَ »
( الروم : 10 ) ؛ عاقبت مردم بدكار ( از بدى به اين جا رسيد ) كه آيات خدا را به دورغ نسبت