موقوف بر صدها يا هزاران شرط تكوينى است كه همه را خداوند فراهم كرده است . مهم تر از همه خداوند كمال مطلق لايتناهى است و همهى كمالات إنسانها نسيم كمال اوست . بنا بر اين مؤمن بخداى خود كه دافع ضرر و رساننده همهى نعمتها به بندگان خود است خدا را دوست دارد و مؤمن بعنوان يك عاقل كه خدا را كمال مطلق مىداند او را دوست دارد و اين كه هر كمال إنسانى به او منتهى مىشود بازهم او را دوست دارد .
نيست ما را ، بجز از وصل تو ، ديگر هوسى * اين محبت ز متاع دو جهان ما را بس
جمله اخير اين كه خداوند تنها موجودى است كه مستحق حقيقى محبت است چون همهى أسباب دوستى از اوست . دقت كنيد كه كمال ما در محبت خداوند است . به فرمايش إمام صادق ( ع ) آيا دين غير از حب و دوستى خداوند است مؤمن بايد غير ازخداوند براى خود ولى و ناصرى نگيرد و تنها سرپرستى مؤمنين ؛ بلكه همهى موجودات جهان با خداوند است . ولى سرپرست گرفتن كفار بر مؤمن حرام است كه در آيات زياد قرآن از آن نهى شده است و محبت با كفار حرام است حتى اگر كافر پدر و پسر و برادر مسلمان باشد و سرپرست گرفتن آنان نيز ناروا است .
« إِنْ أَوْلِياؤُهُ إِلَّا الْمُتَّقُونَ »
( الانفال : 34 ) ؛ دوستان خدا ، مؤمنين تقوى دارى هستند كه معصيت خدا را نمىكنند و إينانند كه ترس و غمى بر آنان نيست . آثار دوست داشتن خدا ، در اين آيه دو چيز است : اول محبت خدا با مؤمن ، دوم : آمرزش گناهان او ، سوم : كه در قيامت ترس و غمى ندارند .
دوستان خدا در قرآن
« أَلا إِنَّ أَوْلِياءَ اللَّهِ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ ؛ الَّذِينَ آمَنُوا وَ كانُوا يَتَّقُونَ ؛ لَهُمُ الْبُشْرى فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ فِي الْآخِرَةِ لا تَبْدِيلَ لِكَلِماتِ اللَّهِ ذلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ »
( يونس : 62 - 64 ) ؛ آگاه باشيد كه دوستان متصل به خدا ، ترسى بر آنان نيست و نه غمى دارند ، كسانى كه إيمان