است و يا به علل ديگر بدلالت اين آيه و آيات ديگر كه عام ترين آنها آيه مباركه
« فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ خَيْراً يَرَهُ ؛ وَ مَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ
( الزلزلة : 8 - 7 ) مىباشد . و أما كيفيت اين ها إحضار و رؤيت بطور كامل بما معلوم نيست ، و لازم نيست ما بگمانه زنى بپردازيم . منتهى وجه دوم از خود قرآن است و قابل توجه خصوصاً با ملاحظه عموم آيه اخير . والله العالم .
محبت به خدا علت و شرط و آثار آن
« قُلْ إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللَّهُ وَ يَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ
( آلعمران : 31 ) در شأن نزول آيه گفته شده « 1 » كه جمعى از نصارى نجران به حضرت پيامبر ( ص ) عرض كردند : ما اگر حضرت عيسى ( ع ) را خيلى دوست داريم بخاطر محبت خداوند است . و يا بعضى از مسلمانان ادعا مىكردند كه ما خداوند را دوست داريم آيه مباركه بالا ، نازل شد بگو كه اگر خدا را دوست داريد از من ( حضرت پيامبر ) پيروى كنيد خدا شما را دوست ميدارد و گناهان شما را مى بخشد .
البته بايد بدانيم كه محبت به معناى علاقه قلبى ، مخصوص به إنسان و موجودى است كه داراى احساسات است ، محبت خدا به اين معنى نيست او داراى احساسات و حُّب و بُغض و شادى و غم و ساير صفات إنسانى نيست و حقيقت محبت خدا به إنسان و يا ساير مخلوقات مكلف و مطيع او را ما نمىدانيم ، ولى احتمالا - مجرد احتمال - كه احسان و ثواب و ترفيع درجات محبوب ها باشد . بلى شرط محبت بنده وجدانا معلوم است و از لازمهى آن پيروى از خداوند و گرنه دوستى ، ادعايى يا بسيار ضعيف است . هر چه محبت بيشتر شود پيروى و تحصيل رضاى محبوب براى دوست مهم تر مىشود . بلى روشن ترين و لازم ترين علامت محبت خدا ، ترك محرمات و بجا آوردن واجبات و دستگيرى بندگان خداوند است . در يك حديث معتبرالسند وارد شده كه عبادت از ترس دوزخ عبادت مزدوران است . و عبادت براى
هامش
( 1 ) - غالب شأن نزولها سند معتبر ندارد و قابل اعتماد نيست .