تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نور مجرد (يادنامه سيد محمد حسين حسينى طهرانى) (فارسى) — صفحة 622

مساهمون:

ص٦٢٢
آخر عمر شريفشان كه وضعيّت تربيتى مدارس رو به خرابى گذاشته بود و طلائع فساد در جامعه ديده مىشد ، به شاگردان خود امر فرمودند ديگر دختران خود را به دبيرستان نفرستند و زمينهء تحصيل سالم را براى ايشان در منزل يا مجموعه‌اى خصوصى فراهم كنند . « 1 » و به همين جهت تحت نظر ايشان مجموعه‌اى درسى با محتوائى كه ايشان تعيين فرمودند دائر شد كه بسيار به آن مجموعه عنايت داشتند و اين مجموعه منشأ بركات فراوانى شد كه شرحى از آن در مجلّد اوّل همين كتاب گذشت . « 2 » رسيدگى و اهتمام به خانواده ايشان با جميع افراد بيت رابطه‌اى صميمانه و محبّت‌آميز داشتند . به حسب ظاهر هيچ فرقى بين فرزندان خود چه ذكور و چه إناث نمىگذاشتند ؛ به ما نيز هميشه سفارش ميفرمودند كه حتّىالمقدور بين فرزندان خود فرقى نگذاريد و همه را به يك چشم ديده و رفتارتان با همه بالسّويّه باشد . از حضرت رسول أكرم صلّىالله عليه‌وآله‌وسلّم مروى است كه : آن حضرت نظرشان به مردى افتاد كه دو پسر داشت و يكى را بوسيد و ديگرى را نبوسيد . حضرت به وى اعتراض نموده و فرمودند : هَلّا واسَيْتَ بَيْنَهُما ؟ « 3 » « چرا با اين دو يكسان برخورد نكردى ؟ ! »
هامش
( 1 ) . البتّه اين امر مربوط به شرائط آن روز بود ، ولى اكنون كه متأسّفانه فساد وبىبندوبارى به شكل عجيبى گسترش يافته است ، بر اساس ملاكات فرمايش ايشان ، دختران را نمىتوان به مدارس راهنمائى هم فرستاد و بايد از اوّل نوجوانى برايشان زمينهء تحصيلى سالمى به شكل خصوصى فراهم نمود . ( 2 ) . نورمجرّد ، ج 1 ، ص 120 تا 128 . ( 3 ) . بحارالأنوار ، ج 101 ، ص 99 .