در عصر حضرت رسول اكرم صلّى الله عليه وآله وسلّم كه فقط برخى مردان خواندن و نوشتن مىدانستند و سواد خواندن و نوشتن موجب اشتغال به برخى از امور اجتماعى و ارتباط با نامحرمان بود ، دستور فرمودند كه به زنان خود خواندن و نوشتن نياموزيد ، « 1 » تا سبب نشود كه از حريم عفّت و استقرار در خانه و تدبير امور منزل فاصله گرفته و به ارتباط با اغيار مبتلا شوند .
اين قدر مسأله دقيق است كه اسلام كه آنقدر به تعليم و تعلّم قرآن و آموزش علم و دانش و خواندن و نوشتن براى مرد و زن سفارش فرموده است و ترويج علم و دانش را از اركان و اصول تربيت خود قرار داده است ، بدينجا مىرسد كه ميفرمايد : اگر اين تعليم و تعلّم در تربيت معنوى و روحى زن خلل ايجاد مىكند و راه او را به سوى خداوند بسته يا دشوار مىنمايد ، اصلًا به دنبال تعلّم نرود . علمى ارزش دارد كه انسان را به سوى خداوند راهبرى كند و نور انسان را افزايش دهد و گرنه آن علم جز و بال گردن انسان چيزى نخواهد بود .
مرحوم والد صباياى خود و ديگر مخدّرات را به تحصيل علم بسيار تشويق نموده و هميشه ميفرمودند : بايد در ميان مخدّرات هم عدّهاى مجتهد وجود داشته باشد ، چنان كه در رشتههاى مخصوص به خودشان چون طبّ بايد زنانى متخصّص تربيت شوند ، ولى بر اساس آنچه عرض شد ، در سالهاى
هامش
( 1 ) . در وسآئلالشّيعة ، ج 6 ، ص 185 روايت مىكند : محمّدُ بنُ علىِّ بنِ الحسينِ قال :
قالَ أبو عبدِ اللَهِ عَلَيهِالسّلامُ : لاتُنزِلوا النِّسآءَ الغُرَفَ و لا تُعَلِّموهُنَّ الكِتابَةَ و لا تُعَلِّموهُنَّ سورَةَ يوسُفَ و عَلِّموهُنَّ المِغزَلَ و سورَةَ النّورِ .
و در ج 20 ، ص 176 و 177 آورده است : محمّدُ بنُ يعقوبَ عن علىِّ بنِ إبراهيمَ عن أبيهِ عنِ النَّوفَلىِّ عنِ السّكونىِّ عن أبى عبدِ اللَهِ عَلَيهِالسّلامُ قال :
قالَ رَسولُاللَه صَلّىاللَهُ عَلَيهِ وءَاله وسَلَّم : لاتُنزِلوا النِّسآءَ الغُرَفَ وَ لاتُعَلِّموهُنَّ الكِتَابَةَ و عَلِّمُوهُنَّ المِغزَلَ و سورَةَ النّورِ .