سر ميز ايستاده بخورد . جمعيّت با شور و هيجان به سوى غذاها هجوم برده و از يكديگر سبقت مىگرفتند و هر كدام بشقابى پر از انواع غذا نموده و با سرعت با قاشق و چنگال مشغول خوردن شدند .
مرحوم علّامه فرمودند : « ما كه نمىتوانيم ايستاده غذا بخوريم ، آن هم به اين نحو . اين تكالب در أكل ( تشبّه به حيوانات در غذاخوردن ) است . بنده كه اينطور غذا نمىخورد . » بعد مقدار كمى غذا برداشته و در كنارى روى زمين نشسته و تناول فرمودند . « 1 »
به شستن دستها قبل و بعد از غذا كه سنّت اسلام و مستحبّ است بسيار سفارش كرده و ميفرموند : از سنن إسلامى در آداب ميهمانى آنست كه صاحبخانه براى ميهمان آب بياورد تا وى دستش را بشويد . و اين سنّت سابقاً در ميان مؤمنين مرسوم بوده و در منازل آفتابه و لگنى مخصوص سفره داشتند كه قبل و بعد از غذا براى شستن دست مهمانها از آن استفاده مىشد .
لذا به جهت حفظ و إحياء اين سنّت ، به شاگردانشان تأكيد ميكردند كه در مهمانيها حتماً به اين طريقه عمل كنند . و در ميهمانى هميشه آفتابه و لگنى آوردهمىشد و قبل و بعد از غذا در مقابل هر ميهمانى گرفته مىشد و دستشان را مىشستند .
ميفرمودند : مستحبّاست قبل از غذا از آب سرد و بعد از غذا از آب گرم
هامش
( 1 ) . حضرت أميرالمؤمنين عليهالسّلام در حديث أربعمأه ميفرمايند :
لِيَجْلِسْ أَحَدُكُمْ عَلَى الطَّعامِ جِلْسَةَ الْعَبْدِ وَ لْيَأْكُلْ عَلَى الْأَرْضِ وَ لايَشْرَبْ قآئِمًا
( وسآئلالشّيعة ، ج 25 ، ص 29 )
يكى از مضرّات اين گونه غذاخوردن آنست كه معمولًا افراد با كفش غذا ميخورند و درآوردن كفش در موقع غذاخوردن سنّت است ؛ حضرت علّامهء طباطبائى ( ره ) در سننالنّبىّ صلّىاللهعليه وآلهوسلّم از مكارمالأخلاق از امام صادق عليهالسّلام روايت مىكند كه :
إِذا أَكَلْتُمْ فَاخْلَعوا نِعالَكُمْ ، فَإِنَّهُ أَرْوَحُ لِأَقْدامِكُمْ وَ إنَّها سُنَّةٌ جَميلَةٌ .
( مكارمالأخلاق ، ص 124 )