خود را دارد و برگزارى آن در منزل و اينكه در خانهاى كه در آن زندگى ميكنند روضه برگزار شود و مصائب اهلبيت عليهمالسّلام گفته شود و چند نفرى - گرچه فقط اهل منزل باشند - اشك بريزند ، بسيار مطلوب است و نبايد انسان به شركتكردن در مجالس روضه در بيرون منزل قناعت بورزد .
خصوصاً اگر در كنار اين روضهء هفتگى خطيبى عالم نيز دعوت شود و چند كلمهاى از معارف و احكام بيان كند و اهلمنزل از آن استفاده نمايند كه نورٌعلىنور مىشود .
مرحوم حضرت آيةالحقّوالعرفان حاج ميرزاعلى قاضى قدّسسرّه نيز در وصيّتنامهء خود ميفرمايند : وصيّتهاى ديگر : عمدهء آنها نماز است . نماز را بازارى نكنيد ، اوّل وقت بجا بياوريد با خضوع و خشوع . و اگر نماز را تحفّظ كرديد همه چيزتان محفوظ مىماند . و تسبيحهء صدّيقهء كبرى سلاماللّهعليها ، و آيةالكرسى در تعقيب نماز ترك نشود ؛ اين اهمّ واجبات است .
در مستحبّات ، تعزيهدارى و زيارت حضرت سيّدالشّهداء را مسامحه ننمائيد ، و روضهء هفتگى و لو دوسه نفر باشد ، اسباب گشايش امور است . و اگر از اوّل عمر تا آخرش در خدمات آن بزرگوار از تعزيت و زيارت و غيرهما بجابياوريد ، هرگز حقّ آن بزرگوار أدا نمىشود . و اگر هفتگى ممكن نشد دههء أوّل محرّم ترك نشود . « 1 »
علّامهء والد رضواناللهعليه ، علاوه بر مجالس هفتگى در منزل ، به برگزارى مجالس در أعياد و وفيات معصومين عليهمالسّلام نيز بسيار مقيّد بودند .
تا وقتى كه در طهران بودند در حدّ توان در مسجد قائم عليهالسّلام مجالس روضه برگزار مىشد ، گاهى خودشان منبر مىرفتند و گاهى كسى توسّط
هامش
( 1 ) . آيتالحقّ ، ج 2 ، ص 24 .