ميفرمودند : چاى روضه بركت دارد و اين چاى از بركات مجلس روضه متبرّك شده و مورد عنايت است و خوردن دارد . « 1 »
در مشهد براى خانواده مجلس روضهء هفتگى داشتند . در اوائل مرحوم آقاى بلورچى رحمةاللهعليه كه سيّدى بود پيرمرد و بسيار خوشقلب و سركوچهء منزل ايشان زندگى ميكرد ، هر هفته مىآمدند و روضه مىخواندند .
بعد از رحلت ايشان به ما فرموده بودند كه نوبتى هر دفعه يكى از اخوان روضه بخوانند و خودشان با لباس رسمى تشريف مىآوردند و مىنشستند و ميفرمودند : همه به همين نحوه شركت كنند ؛ آقايان با لباس رسمى بيرون و عباء و عمامه ، و مخدّرات هم با چادر ، همه مؤدّب بنشينند و گوش دهند و بعد از آن هم حتماً چاى داده شود .
مدّتى نيز برنامهء روضهء هفتگى را كمى عمومىتر كرده و هر شب جمعه چندنفرى از رفقا را دعوت مىنمودند و روضهاى خوانده ميشد و با آبگوشتى ساده از ميهمانان پذيرائى ميكردند .
ميفرمودند : روضهء هفتگى بسيار بركت دارد و انسان اگر بتواند نبايد از آن محروم شود . سيرهء بسيارى از سلف صالح بر برگزارى اين روضهها بوده و در نجف هم مرسوم بود كه برخى از بزرگان شب جمعه روضهاى داشتند و إطعام مختصرى مىنمودند .
ميفرمودند : مجلس ذكر و ياد ائمّه عليهمالسّلام خيلى مهمّ است و روضهخواندن و عزادارى و اشكريختن ، علاوه بر ذكر و توسّل ، اهمّيت خاصّ
هامش
( 1 ) . دربارهء شيرينى مجلس عقد نيز نظير همين تعبير را ميفرمودند و مىگفتند : شيرينىعقد بركت دارد و حتّى اگر شده كمى هم بخوريد بخوريد . حتّى گاهى ميفرمودند : كسانى كه مريضى قند دارند نيز از اين شيرينى كمى ميل كنند بركت دارد . و لكن كم المسافة بين البركتين !