پيشبرد اهداف آنها بردارد ؟
رفتن بر سر قبر فردوسى ، رفتن به سوى باطل و اعتبار و اوهام و إحياء آن است ، و زيارت حضرت امامرضا عليهالسّلام حركت به سوى حقّ و توحيد و دلكندن از عالم كثرت است ، و اين دو معنى در تعارض با يكديگر مىباشند و هر يك اثر ديگرى را خنثى مىكند و از بين مىبرد و شايد تعبير علّامهء والد كه فرمودهاند : ثواب زيارت امامرضا عليهالسّلام را از بين مىبرد ، از اين باب باشد . « 1 »
در مذهب شيعه إحياء و تعظيم قبور و ساختن بارگاه ، فقط در صورتى جائز است كه موجب تعظيم شعائر و تذكّر به خدا و آخرت باشد ؛ همچون قبر مطهّر حضرت رسولالله و اهل بيت مطهّر آن حضرت صلواتاللهعليهم اجمعين ؛ ولى تجليلكردن و آرامگاهساختن براى كسانى كه مسيرشان مسير عبوديّت و تسليم نبوده و عمر خود را در راه باطل به سر آوردهاند جز خسران چيزى به دنبال ندارد .
هامش
( 1 ) . برخى گفتهاند : مرحوم قاضى نورالله شوشترى به زيارت فردوسى رفته و شيعيان نيز به زيارت وى مىرفتهاند . و اين امر دليلى بر صحّت زيارت قبر وى است .
اصل اين سخن صحيح است و مرحوم قاضى نورالله در مجالسالمؤمنين ، ج 2 ، ص 609 فرموده است : « وفات فردوسى در شهور سنهء احدىعشر و أربعمائه بوده و اليوم مرقد او با خرابى طوس عموماً و ويرانى عمارت او به امر عبيدالله خان اوزبك خصوصاًمشخّص و معيّن است و جمهور انام ، مخصوصاً شيعهء اماميّه ، زيارت او بجا مىآورند و مؤلّف كتاب نيز به شرف زيارت او مشرّف و فائز شده » ؛ ولى اين فرمايش ايشان دليل بر صحّت اين كار بطور مطلق نيست . زيرا إحياء قبر فردوسى در زمان حال ، إحياء آداب باستانى و ملّىگرائى است و در آن عصر اين طور نبوده و چهبسا از مصاديق احياء تشيّع نيز بوده است ؛ زيرا احياء ذكر يك شاعر بلندآوازهء شيعه در ميان حكومت اهل تسنّن موجب عزّتيافتن شيعيان بوده و عنوان ثانوى بطور موقّت و گذرا به اين عمل مصلحت بخشيده است .