حتم و مسلّم است .
معالأسف شيعه در اين امر بقدرى تساهل نموده است كه اگر احياناً كسى در صلوات خود تفريق كند ، يا در اوّل عصر و اوّل عشاء اذان بگويد ، بالأخصّ در مأذنه و اجتماع عمومى ، وى را سنّى مذهب مىپندارند و رَمى به انحراف مىنمايند ، در حالى كه عين واقع و سنّت عمل نموده و تشيّع راستين خود را تبعاً لِمَذهبِ أهلِ البيت دنبال كرده است . « 1 »
مسألهء مداومت بر جمع بين الصّلوتين در عصر رسول خدا و أئمّه عليهمالسّلام أمرى غير متعارف تلقّى مىشده است و سنّت أئمّه و أصحاب بر تفريق بوده است مگر در موارد خاصّ مانند سفر و مريضى يا براى اطفال . و اگر خلاف اين از كسى مشاهده مىشده است تعجّب مىنمودند ؛ چنان كه در بحارالأنوار از دعائمالإسلام روايت مىكند كه :
عَن علِىِّبْنِالحسَينِ عَليهِالسّلامُ أَنَّهُ كانَ يَأْمُرُ مَنْ عِنْدَهُ مِنَ الصِّبْيانِ بِأَنْيُصَلّوا الظُّهْرَ وَ الْعَصْرَ فى وَقْتٍ واحِدٍ وَ الْمَغْرِبَ وَ الْعِشآءَ فى وَقْتٍ واحِدٍ .
فَقيلَ لَهُ فى ذَلِكَ ، فَقالَ : هُوَ أَخَفُّ عَلَيْهِمْ وَ أَجْدَرُ أَنْيُسارِعوا إلَيْها وَ لايُضَيِّعوها وَ لايَناموا عَنْها وَ لايَشْتَغِلوا . « 2 »
« از حضرت علىّبنالحسين عليهالسّلام روايت شده است كه به كودكان خود أمر ميفرمودند كه نماز ظهر را با عصر و مغرب را با عشاء بجاى بياورند . اين مسأله براى ديگران موجب سؤال شد و از حضرت سؤال كردند ، حضرت فرمودند : اين كيفيّت براى كودكان آسانتر و سبكتر است و براى اينكه نماز را سريعتر و در وقت خود بجاى آورند و در اثر خواب يا مشغوليّتهاى ديگر
هامش
( 1 ) . وظيفهء فرد مسلمان در إحياى حكومت اسلام ، ص 299 و 300 .
( 2 ) . بحارالأنوار ، ج 85 ، ص 133 .