سفر و حضر به گونهاى تنظيم ميفرمودند كه با وقت نماز تزاحمى نداشته باشد .
امّا مسألهء دوّم ، مسألهء رعايت وقت فضيلت نماز است . هر يك از نمازهاى پنجگانه وقت فضيلت مستقلّى دارد كه سنّت رسول خدا و اهل بيت طاهرينشان صلوات الله وسلامه عليهم أجمعين بر خواندن هر نماز در وقت خود بوده است .
علّامهء والد به شاگردان خود هميشه أمر مىفرمودند كه اين سنّت را عمل نموده و پنج نماز را در پنج وقت بهجاى آورند . اساتيد سلوكى ايشان نيز بر همين معنا مصرّ بوده و ترك اين سنّت را بدون جهت روا نمىدانستند .
ايشان در طهران نيز كه اقامهء جماعت ميفرمودند مدّتى به إحياء همين سنّت همّت گماشته و نمازها را جداجدا بجاى مىآوردند ، ولى متأسّفانه آنقدر از سوى افراد بىاطّلاع مورد اعتراض و طعن قرار گرفته و متّهم به سنّىگرى و ترك سنّت متداول شيعه شدند كه در نهايت مجبور گشتند دوباره نمازها را جمع بخوانند . حتّى ميفرمودند : يكى از اهل علم به من گفت : اين چه كارى است كه شما مىكنيد ؟ تفريق ميان صلوة ظهر و عصر و مغرب و عشاء كار سنّىهاست .
گفتم : اين كار سنّت پيغمبر و أئمّه عليهم الصّلوة والسّلام است كه شيعه ترك نموده ، در حالى كه شيعه سزاوارتر است به انجام آن از عامّه ؛ و نمىشود به بهانهء آنكه عامّه اين سنّت را ترك نكردهاند ما آن را ترك نمائيم .
ايشان در ضمن پيشنهادهاى خود به رهبر فقيد انقلاب رضواناللهعليه كه بنا بوده مرحوم آيةالله شهيد مطهّرى خدمت ايشان ابلاغ نمايند ، به همين مسأله اشاره نموده و ميفرمايند :
شانزدهم : إعلان اذان در مواقيت پنجگانهء نماز در سراسر كشور ، و تعيين محلهاى مختلف در شهرستانها براى رؤيت هلال در شب اوّل ماه ، و اطّلاع فورى به حاكم شرع ، بطوريكه پس از چند لحظه از شب گذشته در شبهاى اوّل ماه در محلهاى متّفقالأُفق حكمِ به دخول ماه جديد شود و بساط تقويم
نور مجرد (يادنامه سيد محمد حسين حسينى طهرانى) (فارسى) — صفحة 319
مساهمون: السيد محمد صادق الطهراني
ص٣١٩