از جامعيّت علمى ايشان در فقه ، اصول ، حديث ، درايه و رجال نيز بسيار تعريف كرده و مىفرمودند : آية الله بروجردى رحمة الله عليه حتّى در ادبيّات نيز مسلّط بوده و أشعار ألفيّهء ابنمالك و عبارات مغنىاللبيب و مطوّل را از حفظ مىخواندند ؛ گاهى اوقات آقا شيخ قاسم نحوى در مجلس درس ايشان اشكال ميكرد و ايشان در پاسخ و دفع آن ، يك خط از مغنى را از حفظ مىخواندند .
همچنين از دلسوزى و اهتمام ايشان به تربيت طلّاب خاطراتى را بيان مىنمودند و مىفرمودند : آية الله بروجردى نسبت به طلّاب بسيار دلسوز و مهربان بوده و به تربيت آنها بسيار عنايت داشتند . ايشان در نظم و دقّت نمونه بودند و طلّاب را نيز از طرق مختلف به همين روش ، تشويق و ترغيب مىكردند .
و نيز اگر مىديدند طلبهاى خطّ و يا انشاى او خوب نيست ناراحت مىشدند و حتّى گاهى نامهء او را كنار انداخته و نمىخواندند و مىفرمودند : چرا بايد طلبه اينچنين باشد ؟ !
علّامهء طباطبائى رضوان الله عليه
از ميان أساتيد دورهء تحصيل در بلدهء طيّبهء قم ، از مفسّر عظيم و عالم ربّانى علّامه حاجّ سيّدمحمّدحسين طباطبائى تبريزى أفاض الله علينا من بركات تربته ، تجليل و تكريمى خاصّ داشته و با عبارات بلندى ايشان را ، مىستودند ؛ مىفرمودند : « ما هر چه داريم از علّامهءطباطبائى داريم . » و نيز در كتاب شريف مهرتابان مرقوم فرمودهاند : « من چه گويم دربارهء كسى كه عمرم و حياتم و نفسم با اوست . من اگر خداشناس باشم يا پيغمبرشناس و يا امامشناس ، همهء اينها به بركت رحمت و لطف اوست . يعنى از وقتى كه خداوند او را به ما عنايت كرده ، همه چيز را مرحمت كرد . » « 1 » و نيز فرمودهاند : « و حقّاً اگر ما به چنين مردى
هامش
( 1 ) . مهرتابان ، ص 79 و 80 .