تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نور مجرد (يادنامه سيد محمد حسين حسينى طهرانى) (فارسى) — صفحة 705

مساهمون:

ص٧٠٥
بلاكش‌ترين مردم در دنيا پرسيدند . رسول‌خدا صلّى الله عليه و آله فرمودند : النَبيُّونَ ثُمَّ الأَمْثَلُ فَالْأَمْثَلُ وَ يُبْتَلى الْمُؤْمِنُ بَعْدُ عَلَى قَدرِ إيمانِهِ وَ حُسنِ أعْمَالِهِ ؛ فَمَن صَحَّ إيمانُهُ وَ حَسُنَ عَمَلُهُ اشْتَدَّ بَلآؤُهُ وَ مَن سَخُفَ إيمانُهُ وَ ضَعُفَ عَمَلُهُ قَلَّ بَلآؤُهُ . « 1 » « پيامبران و بعد به مراتب كسانى كه در ايمان و إدراك توحيد به آنها شبيه‌ترند . ميزان بلاى مؤمن با پايهء ايمان و أعمال نيك او نسبت مستقيم دارد ؛ كسىكه ايمان و عمل او قوىّ و صحيح است بلاى او شديد و كسىكه ايمان و عمل او سبك و ضعيف است بلاى او نيز اندك است . » و نيز روزى امام صادق عليه‌السّلام فرمودند : إنَّ اللَهَ إذا أَحَبَّ عَبْدًا غَتَّهُ بِالبَلآءِ غَتًّا . « حقّاً هنگامىكه خداوند بنده‌اى را دوست دارد ، او را در درياى بلا فرو مىبرد . » و بعد رو كردند به سدير صيرفى كه نزد ايشان بود و فرمودند : وَ إنّا وَ إيّاكُم يا سَديرُ لَنُصْبِحُ بِهِ وَ نُمْسى ! « اى سدير ! ما و شما با بلا صبح و شب مىكنيم ! » « 2 » كسانىكه مىخواستند در ميدان سلوك و تهذيب نفس قدم بگذارند ، حضرت علّامهء والد از آغاز با آنان إتمام حجّت كرده و مىفرمودند : در اين راه ، نان و حلوا خير نمىكنند ! راهىاست مشحون از خطر و بلا و آفاتى كه در كمين سالك نشسته‌اند ! اين راه ، راه تهذيب و فناست و بايد نفس را در آن لِه نمود ، نه راه تقويت و فربه‌كردن نفس كه هر روز انسان به اعتباريّات و منيّت نفس خويش بيفزايد . اگر مرد اين راه هستيد بسم الله و إلّابيخود در اين راه نياييد .
پاى اين مردان ندارى جامهء ايشان مپوش * برگ بىبرگى ندارى ، لاف درويشى مزن « 3 »
مىفرمودند : خداوند رؤوف و عطوف و مهربان است ، رحمت خاصّه و
هامش
( 1 ) . بحارالأنوار ، ج 64 ، ص 207 ، ح 6 . ( 2 ) . همان مصدر ، ص 208 ، ح 9 . ( 3 ) . ديوان‌سنائى ، ص 491 ، ضمن قصيده‌اى در مدح حضرت أميرالمؤمنين عليه‌السّلام .