و لذا مىفرمودند : خوردن گوشت بيشتر از دوبار در هفته ( آن هم به مقدار متعارف ، نه بيشتر ) مطلوب نيست و موجب قساوت قلب مىشود .
مىفرمودند : بعضى از آقايان أطبّاء فقط دعوت و امر به خوردن مىكنند كه فلان غذا را بخوريد براى تأمين ويتامين كذا ، گوشت بخوريد براى چه ، و هيچوقت به پرهيز و كمخورى كه
الحِميَةُ رَأسُ كُلِّ دَوآءٍ . « 1 »
« پرهيزنمودن سرآمد همهء دواهاست . » دعوتى ندارند ، و اين خطاست .
و نيز از مصرف بيش از حدّ غذاهايى مانند تخممرغ و روغن كه انسان را سنگين مىكند ، نهى نموده و مىفرمودند : بايد احتياج بدن را به جاى زيادهروى در مصرف گوشت و مانند آن ، از حبوبات و ديگر غذاهاى مقوّى و مفيد و سالم تأمين نمود .
تأثير غذا و لقمه در جان و انديشهء انسان و به دنبال آن در أعمال او ، أمرى وجدانى و از بديهيّات است . و لذا حضرت ايشان مىفرمودند : مؤمن دربارهء غذاى خود بايد نهايت دقّت را بكند . چهبسا غذايى در ظاهر محكوم به حلّيّت و طهارت باشد ، ولى واقع مطابق ظاهر نباشد و او از آثار وضعى آن در أمان نماند .
علاوه بر اينها مىفرمودند : طهارت و إخلاص كسى كه انسان را به ضيافت دعوت مىكند و نيز محبّت و إخلاص كسى كه غذا را تهيّه و طبخ مىكند ، در سبكى و نورانيّت آن بسيار موثّر است .
رسولخدا صلّى الله عليه و آله وسلّم به أبىذرّ غفارى مىفرمايند :
يا أَبَاذَرٍّ ! لاتُصاحِبْ إلّامُؤْمِنًا و لايَأْكُلْ طَعامَكَ إلّاتَقىٌّ و لاتَأْكُلْ طَعامَ الفْاسِقينَ . يا أباذرٍّ ! أَطْعِمْ طَعَامَكَ مَنْ تُحِبُّهُ فِىاللَهِ وَ كُلْ طَعامَ مَنْ يُحِبُّكَ فىاللَهِ عزَّوَجَلَّ . « 2 »
« اى
هامش
( 1 ) . بحارالأنوار ، ج 59 ، ص 260 ، ح 1 .
( 2 ) . مكارمالأخلاق ، ج 2 ، ص 373 و 374 .