انجام وظيفهء عبوديّت بماند و نه آنچنان گرسنه بماند كه ضعف و فتور بر او چيره شده و قدرت بر حركت نداشته باشد و البتّه اين مقدار غذا براى أفراد و أحوال مختلف ، متفاوت است .
همچنين مىفرمودند : سالك غذا را نبايد به خاطر مزه و طعم آن تناول كند ؛ غذا بخوريد تا قوّت بگيريد و بتوانيد اطاعت حضرت حقّ را بنمائيد .
سالك بايد صولت شهوت و ميل به طعام را در خود بشكند و اگر غذا را به كيف و رغبت بخورد ، موجب زندهشدن ميل و رغبت در نفس ميگردد .
همچنين آن بزرگوار ، ترك حيوانى را به طور مطلق ، جائز نمىدانستند . امّا از إدمان و مصرف بى رويّهء آن نيز نهى مىكردند .
از رسولخدا صلّى الله عليه و آله وسلّم روايت است كه :
سَيِّدُ طَعامِ الدُّنيا وَ الْأَخِرَةِ اللَحْمُ وَ سَيِّدُ شَرابِ الدُّنْيا وَ الأَخرَةِ الْمآءُ . « 1 »
و نيز از حضرت امام صادق عليهالسّلام روايت كردهاند كه :
كَانَ عَلىٌّ عَلَيهِالسَّلامُ يَكرَهُ إدْمانَ اللَحْمِ وَ يَقولُ : إنَّ لَهُ ضَراوَةً كَضَراوَةِ الخَمرِ . « 2 »
« أميرالمؤمنين عليهالسّلام مداومت بر خوردن گوشت را ناپسند مىداشت و ميفرمود : همچنانكه خمر موجب عادت مىشود ، گوشت نيز عادت آورده و سبب مىشود كه شخص نتواند از آن اجتناب ورزد . »
و نيز روزى نزد امام صادق عليهالسّلام ، صحبت از گوشت شد ، حضرت فرمودند :
كُلْ يَومًا بِلَحْمٍ وَ يوْمًا بِلَبَنٍ وَ يَوْمًا بِشَىْءٍ ءَاخَرَ . « 3 »
« غذاى خود را يك روز همراه با گوشت تناول كن و روز ديگر با شير و روز ديگر با چيز ديگرى . »
هامش
( 1 ) . وسائلالشيعة ، ج 25 ، كتاب الأطعمة و الأشربة ، باب 12 ، ص 42 ، ح 31116 .
( 2 ) . همان مصدر ، باب 17 ، ص 48 ، ح 31137 .
( 3 ) . همان مصدر ، ص 49 ، ح 31139 .