مىشويد ؟ بدن در روز خسته مىشود و نياز به استراحت دارد .
و حضرت علّامهء والد قدّسسرّه نسبت به سالكى كه مُهر دوستى حضرت پروردگار بر دل او خورده و براى عشرت شبگير از بستر پهلو تهى مىكند ، مىفرمودند : بايد نماز شب را با عشق و محبّت خدا و توجّه بخواند . در نماز قرآن زياد بخواند و سور طوال را در نمازها تقسيم كرده و تلاوت نمايد ، و قرآن را بلند و با صوت حزين قرائت كند و آنچنان كه حضرت آقاى قاضى فرمودهاند ، سالك در نماز بايد با قرآن عشقبازى كند ؛ با اين عهد إلهى عشقبازى كرده و آيات آن را مرهم درد فراق و هجران خود سازد و اينگونه ميتواند از عالم كثرت عبور كرده و در عالم وحدت سير نمايد .
ايشان به بعضى از رفقا تهجّد و نماز شب رسولخدا صلّى الله عليه و آله وسلّم را دستور مىدادند كه در آيه شريفه ، خطاب به آن حضرت ميفرمايد :
وَ مِنَ اللَّيْلِ فَتَهَجَّدْ بِهِ نافِلَةً لَكَ عَسى أَنْ يَبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقاماً مَحْمُوداً .
« 1 » « و پاسى از شب را به تهجّد و بيدارخوابى بگذران و به قرائت قرآن و نماز مشغول باش كه اين امر عطائى افزون و زيادتى مخصوص به توست . اميداست كه پروردگارت تو را به مقام محمود مبعوث نمايد . »
أمام صادق عليهالسّلام نماز شب و تهجّد رسولخدا صلّى الله عليه و آله وسلّم را اينگونه ترسيم ميفرمايد : رسولخدا صلّى الله عليه و آله وسلّم بعد از نماز عشاء مىخوابيدند و مسواك و آب وضوى ايشان را كه با پارچهاى پوشيده بود ، بالاى سر حضرت مىگذاشتند . حضرت ثلث يا نصف از شب گذشته بيدار مىشدند و بعد از مسواك و وضوء ، چهار ركعت نماز مىخواندند و دوباره مىخوابيدند ، بعد از مدّتى دوباره بيدار مىشدند و پس از مسواك و وضوء ،
هامش
( 1 ) . آيه 74 ، از سورهء 17 : الإسرآء .