الْمَضاجِعِ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ خَوْفاً وَ طَمَعاً .
« مؤمنين در شبها از بستر پهلو تهى مىكنند و پروردگارشان را از روى ترس و اميد مىخوانند . »
اين آيه دربارهء أميرالمؤمنين عليهالسّلام و پيروان او از شيعيان ما نازل شدهاست . ايشان در اوّل شب مىخوابند و چون ثلثى از شب بگذرد يا بهمقدارى كه خداوند اراده فرموده سپرى شود ، با حال خوف و ترس و با اميد و رغبت به آنچه نزد اوست ، به پروردگار خود پناه برده و مشغول مناجات با او مىگردند .
خداوند عزّوجلّ در كتابش براى پيامبرش صلّى الله عليه و آله وسلّم ايشان را ياد نمود و پيامبرش را از نعمتهايى كه به ايشان عطا نموده خبر داد و از اينكه ايشان را در كنار خود مسكن و مأوى داده و در بهشت خود داخل نموده و خوفشان را ايمن كرده و اضطراب و ترسشان را به آرامش تبديل نمودهاست ، مطّلع ساخت . »
روزى حضرت آقاى حدّاد رضوان الله تعالى عليه از حقير پرسيدند : آقا ! شب چه ساعتى مىخوابيد ؟ عرض كردم : حدود ساعت ده ، دهونيم . « 1 » فرمودند :
خيلى دير است . شما كه اين قدر دير مىخوابيد چگونه براى نماز شب بيدار
هامش
( 1 ) . اين مطلب مربوط به زمانى بود كه هنوز علّامهء والد به استفادهء از ساعت غروبكوك به عنوان ساعت شرعى دستور نفرموده بودند . ساعت غروبكوكساعتى استكه مبدأ آن ، غروب آفتاب مىباشد . لذا با نظركردن به اين ساعت در طول شب ، ميزان زمان طىشده از شب مشخّص گرديده و مثلًا ساعت 4 ، گذشتن چهارساعت از شب را نشان مىدهد و در طول روز با نظر به اين ساعت مقدار باقىمانده از روز معيّن ميگردد و مثلًا ساعت 8 ، باقىماندن چهارساعت از روز را تا غروب آفتاب نشان مىدهد .
و چون بناى شرع مقدّس در امور عبادى و غير آن بر تنظيم امور بر اساس روز و شب و نظام طبيعى عالم تكوين است ، علّامهء والد در أواخر عمر شريفشان شاگردان خود را امر به استفاده از اين نوع ساعت مىنمودند . ايشان در جلد ششم امامشناسى ، ص 190 و در كتاب وظيفهء فرد مسلمان در حكومت اسلام ، ص 126 تا ص 130 فوائد استفاده از اين ساعت را شرح فرمودهاند .