طىّ كرده است . » « 1 » و نيز مرقوم فرمودهاند : « مرحوم قاضى مىفرمودهاست :
چنانچه كسى كه طالب راه و سلوك طريق خدا باشد ، براى پيدا كردن استاد اين راه ، نصف عمر خود را در جستجو و تفحّص بگذراند تا پيدا نمايد ، ارزش دارد . » « 2 »
البتّه وصول و دستيابى به انسان كامل و بهرهگيرى از چشمهء فيض او بر اين أساساست كه مصالح و حِكَم إلهى چه اقتضاء نمايد و خداوند آن درّ ثمين را روزى انسان بكند يا نه ؟ علّامهء والد از قول مرحوم حدّاد مىفرمودند : بسيارند افرادى كه شبها را با قيام و تهجّد و روزها را با صيام و روزه به سر برده و عمرشان را در عبادت و مجاهدت مىگذرانند و دربهدر به دنبال استاد مىگردند تا به لقاء خدا برسند ، ولى بر أساس حكمت بالغهء حضرت پروردگار ، رسيدن به استاد براى آنان ميسور نمىشود و لذا از وصول به مقصود محروم مىمانند .
مىفرمودند : شما كه به اين آسانى و بدون مشقّت ، خداوند اين نعمت عظيم استاد را روزيتان كرده و از محضر حضرت آقاى حدّاد كسب نور مىكنيد ، قدر دانسته و شاكر آن باشيد .
يكى از رفقاى طريق بعد از اينكه خدمت حضرت علّامهء والد رسيد ، سه يا چهار ماهى نگذشت كه وفات نموده و از دنيا رفت ؛ و ايشان بارها فرمودند :
آقا ! ايشان گرفت و برد .
محبّت و ارادت به استاد
عامل حركت سالك بعد از رسيدن به استاد خبير ، همان محبّت خالص و ارادت تامّ او به استاد بوده و از لوازم اين محبّت ، تبعيّت محضه و بدون چون
هامش
( 1 ) . رسالهء سير و سلوك منسوب به بحر العلوم ، ص 186 .
( 2 ) . همان مصدر .