گناهان سنگين شده ، با آنان مجالست و همنشينى مىكنند ، و از نزد آنان بر نمىخيزند مگر اينكه خداوند از سر رأفت و مهربانى به آنان نظر انداخته و باران رحمت خود را بر اين قوم گناهكار مىبارد ، و آنان را از رين و كدورات معاصى پاك نموده و مورد آمرزش قرار مىدهد ؛ و همهء اينها به خاطر كرامت و علوّ شأنى است كه اين أولياء در پيشگاه خداوند دارند . »
بارى !
مدد از خاطر رندان طلب اى دل ور نه * كار صعباست مبادا كه خطائى بكنيم « 1 »
كسانى كه از نعمت وجود استاد محروم هستند ، گاهى از شدّت سختى واردات قالب تهى كرده و يا به أمراض صعب جسمانى مبتلا مىشوند . مرحوم آية الحقّ و العرفان حاج شيخ محمّد جواد أنصارى همدانى رحمة الله عليه در إتيان مستحبّات و ترك مكروهات اهتمام تامّ داشتند و حتّى ترك أولى نيز از ايشان سر نمىزد ! و كسانى كه با ايشان مراودت داشتند همگى بر اين معنى متّفقاند .
جدّ مادرى ما ، مرحوم حاج آقا معين شيرازى رحمة الله عليه براى حقير تعريف مىكردند : گاهى مرحوم آقاى انصارى در نماز ، تنها به مقدار ذكر واجب از ركوع و سجود اكتفاءمىكردند و با اينكه ذكر صلوات عقيب ذكر ركوع و سجده مستحبّاست ، صلوات نمىفرستادند ! روزى خدمت ايشان عرض كردم : آقا ! مگر ذكر صلوات در ركوع و سجدهء نماز مستحبّ نيست ؟ فرمودند : مستحبّ است ! عرض كردم : پس شما چرا نمىگوئيد ؟ فرمودند : نمىتوانم ! گاهى حالم چنان مىشود كه اگر نماز را ذرّهاى بيشتر ادامه دهم ، قبض روح مىشوم !
گرچه اين واقعه از طرفى دلالت بر توجّه شديد و شور و عشق وافر ايشان
هامش
( 1 ) . ديوانحافظ ، ص 151 ، غزل 336 .