برادر مكرّم ، جناب حاجآقاى مهدوىنيا مىگفتند : برخى از رفقاى
مرحوم آقاى انصارى قدّسسرّه پس از وفات آقا سيّدجلال او را در عالم خواب ديده بودند و گفته بود : « در اينجا به من دو درجه دادند : يك درجه به خاطر سيادت ، و يك درجه به خاطر صدقى كه داشتم ؛ و حقّ با آقااسمعيل مهدوىنيا بود و من در دنيا متوجّه نشدم . » يعنى نهايةً مورد غفران و رحمت إلهى واقع شده بود . « 1 »
هامش
( 1 ) . بدون شكّ انتساب و اتّصال ظاهرى به رسولخدا صلّى الله عليه و آله وسلّم ، موجب بهرهمندشدن از أنوار وجود مقدّس آنحضرت است ؛ و اينكه برخى گمان مىكنند سيادت و انتساب به آنحضرت أمرى ظاهرى و اعتبارى است ، خطائى بسيار بزرگ مىباشد .
علّامهء والد قدّس الله نفسه در أثر معرفتى كه به مقام حضرت رسالتپناه و أهلبيت آنحضرت صلواتالله عليهم داشتند و عظمت نور آنحضرت را كه در ذرّيّهء ايشان متجلّىاست مشاهده مىنمودند ، به نعمت سيادت و انتساب به آنحضرت مسرور بوده و مىفرمودند : اگر تمام دنيا و مافيها را در كفّهاى از ميزان قرار داده و سيادت و انتساب به رسولخدا صلّى الله عليه و آله وسلّم را در كفّهاى ديگر ، هرگز حاضر به معاوضه نخواهم بود .
نور انتساب به وجود مبارك رسولخدا و أهلبيت آنحضرت صلّى الله عليه و آله وسلّم ، آثار و بركات خاصّى را در ذرّيهء آنحضرت به وديعت گذاشته است ، كه مادامى كه در أثر برخى از معاصى اين نور را از بين نبرده باشند ، آن آثار باقى خواهد بود .
در بحار در باب مدح الذرّية الطيّبة از معانىالأخبار از حضرت ثامنالحجج عليهم السّلام از حضرت زينالعابدين عليهالسّلام روايت ميفرمايد :
لِمُحسِنِنا كِفلانِ مِن الأجرِ ، و لِمُسيِئنا ضِعفانِ من العذابِ .
( بحار ، ج 93 ، ص 222 ) « نيكوكاران ما اجرشان دو برابر است ( يعنى در سلوك و طريق لقاء إلهى با سرعتى دو برابر حركت مىكنند ) و گناهكاران ما عذابشان دو چندان مىباشد . »
و نيز از حضرت ثامنالحجج عليهم السّلام روايت مىكند :
النّظرُ إلى جَميعِ ذُرّيّةِ النَّبىّ صلّى الله عليه و آله وسلّم عبادةٌ ، ما لَميُفارِقوا مِنهاجَه و لم يَتَلوّثوا بالمعاصى .
( بحار ، ج 93 ، -