إلهيّه - تا چه رسد به أسماء جزئيّه - در آثار أعيان علماء ربّانى چون مرحوم آية الله آقا سيّد أحمد كربلايى و آية الله ميرزاجوادآقا ملكىتبريزى و حضرت علّامهء والد رحمهمالله ، مشهود است . چنان نور توحيدْ آنان را إحاطهكرده و در خود فروبرده كه غير از توحيد حضرتحقّ و آثار جمال و جلال او نديده ، و يكى مىبينند و يكى مىدانند و يكى مىگويند ! رَحمةُ اللهِ عَلَيهِم رَحمةً واسعةً و ألحَقَنا بِهِم بِمُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطّاهرِين .
ولايت امام زمان و انتظار فرج
در باب أدب ولايت ، نسبت به توجّه به ساحت و وجود مقدّس حضرت بقيّة الله الأعظم عجّل الله تعالى فرجه الشّريف اهتمام و تأكيد بسيار داشته و هميشه ترغيب به انتظار فرج آنحضرت كرده ، مىفرمودند : انتظار انسان ، بايد آنقدر شديد باشد كه صبحهنگام ، انتظار ظهور حضرت را در شب داشته باشد ، و شب كه مىخوابد انتظار ظهور و طلوع آفتاب ولايت را در صبح داشتهباشد .
و البتّه انتظارى را مفيد و مُنتج مىدانستند كه سازنده باشد ، يعنى انتظار توأم با عمل و تهذيب و تطهير باطن كه موجب تقرّب به حقيقت ولايت آنحضرت و انكشاف آن مىشود . مىفرمودند : عمدهء در انتظار ، انتظار با عمل است ؛ يعنى منتظر حقيقىكسىاست كه أعمال و رفتارش بهنحوى باشد كه خود را براى ظهور آنحضرت مصفّا و مهيّا نموده و تهذيب نفس كند ؛ و گرنه انتظار بىعمل ، انتظار واقعى نيست بلكه صورت و توهّمى از انتظار است .
ايشان خود نيز عاشق و شيفتهء آنحضرت بودند ، و بىشكّ از رهيافتگان به محضر أنور حضرت ولىّعصر عجّل الله تعالى فرجه الشّريف بوده و تشرّف خارجى حقيقى داشتند ، و عطر و گرمى كوى مِهر ولايت را با عمق جان لمسنمودهبودند ؛ ولى مىفرمودند : تشرّف به محضر حضرت گرچه ذىقيمت و بسيار باارزش است ولى اين تشرّف خارجى هدف نيست ، مهمّ رضايت
نور مجرد (يادنامه سيد محمد حسين حسينى طهرانى) (فارسى) — صفحة 503
مساهمون: السيد محمد صادق الطهراني
ص٥٠٣