آنحضرت از انسان است ؛ و اين معنى حاصل نمىگردد مگر به اطاعت و تسليم و عبوديّت محضه نسبت به ساحت قدس ربوبى .
حقير روزى از خدمت حضرت آقاى حدّاد رضوان الله تعالى عليه پرسيدم : راه توفيق تشرّف به محضر امام زمان عليهالسّلام چيست ؟ ايشان ضمن بيان مطالبى فرمودند :
« ما رعيّت هستيم و آنحضرت سلطان است . سلطان بايد إذن دهد و رعيّت را بهحضور خود بخواند ، و هر زمان مصلحت و حكمت اقتضاء كرد لقاء و ديدار با سلطان ميسور مىشود ، نه اينكه رعيّت هر وقت إراده كرد بتواند سلطان را إحضار كرده و با او ملاقات نمايد .
انسان بايد تسليم بوده و وظائف بندگىاش را كامل انجام دهد ؛ اگر صلاح باشد از سر لطف و عنايت ، لقاء و ديدار آنحضرت نيز روزى او مىشود . »
البتّه باب تشرّف و حضور براى أولياى خدا و خواصّ هميشه مفتوح است و براى آنها غيبت و حضور تفاوتى ندارد ؛ دائماً در حال حضورند و جان را از أنوار تابناك ولايت روشن و گرم نگهمىدارند ، و اگر إرادهء تشرّف جسمانى هم نمايند آن نيز حاصل ميگردد ، ولى چون تسليم محض بوده و إرادهء آن حضرت را جايگزين إرادهء خود نمودهاند ، هر وقت كه آنحضرت إراده بفرمايند ملاقات محقّقمىشود .
علّامهء والد قدّسسرّه مىفرمودند : عمده ، تشرّف حقيقى است ، و غالب تشرّفاتى كه ادّعا مىشود ، تشرّف حقيقى نيست بلكه مشاهده در عالم مثال است ، كه آن نيز خود بر دو قسم است : گاه انسان حقيقةً وجود مثالى حضرت را مشاهده مىكند ، و گاه نفس انسان است كه صورتى را إنشاء كرده و چنين وانمود مىكند كه آن صورت حضرت است و يا شيطان از طريق نفس انسان به شكل آن حضرت تمثّل و تجلّى مىكند . و تشخيص كشف حقيقى از كشف باطل براى
نور مجرد (يادنامه سيد محمد حسين حسينى طهرانى) (فارسى) — صفحة 504
مساهمون: السيد محمد صادق الطهراني
ص٥٠٤