كيفيّت آن را غالباً به اين طريق بيان مىفرمودند : « سالك با طهارت و رو به قبله خوابيده ، سورهء توحيد را سه مرتبه و هر يك از آيةالكرسى ، صلوات و تسبيحات أربعه ( سُبحَانَ اللَهِ وَالحَمدُ لِلّهِ وَ لا إلهَ إلّااللهُ وَاللهُ أكبَر ) را يك بار بخواند .
بعد از آن ذكر :
يَفْعَلُ اللَهُ مَا يَشآءُ بِقُدْرَتِهِ ، وَ يَحْكُمُ ما يُريدُ بِعِزَّتِه
را سه مرتبه خوانده و نيز آيه آخر سورهء كهف ، آيات أخيره از سورهء حشر - از
لَوْ أَنْزَلْنا هذَا الْقُرْآنَ عَلى جَبَلٍ
« 1 » تا آخر سوره - و آيه 18 و 19 از سورهء ءالعمران را قراءت كرده و تسبيحات حضرت زهرا سلاماللهعليها را بگويد ، و بعد از إتمام اين أذكار ، ذكر توحيد و كلمهء طيّبهء لا إلَهَ إلّااللَه را بگويد تا در حال ذكر به خواب رود . »
البتّه اگر كسى نمىتواند أذكار را در رختخواب بگويد و ممكناست خوابش ببرد ، ميتواند از هنگام مهيّاشدن براى خواب و وضو گرفتن ، قراءت أذكار را شروع كند .
علاوه بر اين أذكار كه سالك بايد آنها را در اوقات مخصوص و با رعايت شرايط و آداب آن بجا بياورد ، مىفرمودند : سالك بايد علىالدّوام و در تمام اوقات ، توجّه به خداوند داشته باشد و لحظهاى از مراقبت حضرت پروردگار غفلت نكند .
در أيّامى كه به مبحث استصحاب از رسائل شيخأعظم رحمة الله عليه كه مشتمل بر مباحث دقيق و مشكلى است اشتغالداشتيم ، از خدمت ايشان سؤال كردم : چه كنيم ! اگر بخواهيم به تمام معنى الكلمه توجّه به خدا داشتهباشيم ، از فهمدرس و دقائق و ظرائف آن بازمىمانيم ، و اگر بخواهيم حقّ درس را به جا آورده و متن و زواياى آن را تحقيق كنيم ، از ذكر و ياد خدا بازمىمانيم !
هامش
( 1 ) . صدر آيه 21 ، از سورهء 59 : الحشر .