مهم اينستكه سالك به مرتبهء طهارت از تمام مراتب شرك و خودپرستى و خودبينى برسد ، و ملكهء تقوى را تحصيل كند ، و در عالم ملكوت ريشه دواند .
و لذا اينكه در سيرهء تربيتى بعضى ديده مىشود كه شاگردان خود را براى تحصيل امور جزئيّه و يا سير سريع وادار به رياضتهاى شاقّ و تحمّل عبادتهاى سنگين مىكنند ، خود كاشف از نقص استاد و غفلت از اين معنىاست كه سنّت خداوند در اين عالم براى حصول كمال ، تدريجىاست نه دفعى .
و از طرفى ، هر قدر سعهء ولايت استاد بيشتر باشد ، سير سالكين بسيار آرامتر و لطيفتر بوده و براى عبور از بعضى مراحل و منازل سلوك ، مجبور به تحمّل عبادتها و مجاهدتهاى سنگين نيستند . و اين معنى در سيرهء تربيتى حضرت علّامهء والد رضوان الله تعالى عليه به خوبى محسوس و مشاهد بود ؛ همانند كشتى عظيمى كه با سرعت ، أمواج متلاطم و خروشان اقيانوس را مىشكافد أمّا با كمال طمأنينه و آرامش ، به گونهاى كه ساكنان كشتى سير سريع آن و ضربههاى سنگين و سهمگين را كه أمواج بر پيكر كشتى مىزنند احساس نمىكنند و أصلًا متوجّه نمىگردند كه كشتى در حال حركت است و منزل به منزل پيش مىرود .
و از طرف ديگر اين نوع سيردادن ، خود مانع از بروز آفات سلوك مىشود ؛ چهبسا سالكى در أثر اطّلاع بر مقامى كه در آناست و مشاهدهء آثار آن مبتلا به أنانيّت و عجب و خودبينى شده ، يا زيبايى و بهجت منازل سلوك او را به خود مشغول كرده و سبب تعلّق خاطر بدانها شود و براى هميشه در آنجا محبوس گشته و از ادامهء سير باز ماند .
روى اين جهات ، تعيين نوع ذكرى كه سالك بدان اشتغال پيدا كند و با آن زنگار دل را صيقل زند و نيز عدد آن ، از امّهات سلوك به شمار رفته و متوقّف بر إشراف و اطّلاع و إحاطهء تامّ بر قابليّت و استعداد و مقدار تحمّل شاگرد است .
نور مجرد (يادنامه سيد محمد حسين حسينى طهرانى) (فارسى) — صفحة 466
مساهمون: السيد محمد صادق الطهراني
ص٤٦٦