أَميرَالْمُؤْمِنينَ ، ما هَذِهِ الْكِناياتُ ؟ قالَ : اسْمُ اللَهِ الأَعْظَمُ وَ عِمادُ التَّوْحيدِ لِلَّهِ ؛ لا إلَهَ إلّاهُوَ . ثُمَّ قَرَأَ : شَهِدَ اللَهُ أَنَّهُو لَاإِلهَ إلّاهُوَ « 1 » وَ ءَاخِرَ الْحَشْرِ ، ثُمَّ نَزَلَ فَصَلَّى أَرْبَعَ رَكَعاتٍ قَبْلَ الزَّوالِ . « 2 »
« يك شب قبل از جنگ بدر حضرت خضر عليهالسّلام را در خواب ديدم و به او گفتم : به من چيزى بياموز كه بهواسطهء آن در جنگ با دشمنان يارى گردم .
گفت : بگو :
يا هُوَ ، يا مَن لا هُوَ إلّاهُوَ
( اى هويّت مطلقه ، اى كسى كه هيچ هويّتى در عالم نيست مگر هويّت او . ) چون صبح نمودم ، آن رؤيا را براى رسول خدا صلّى الله عليه و آله وسلّم حكايت كردم ، حضرت به من فرمودند : اى على ، اسم أعظم به تو تعليم داده شدهاست . و آن ذكر در روز غزوهء بدر دائماً بر زبان من بود .
و أميرالمؤمنين عليهالسّلام سورهء
قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ
را قراءت فرمود و چون فارغ شد گفت :
يا هُوَ ، يا مَن لا هُوَ إلّاهُوَ ؛
مرا مورد مغفرت خود قرار بده و بر گروه كافرين پيروز نما . و أميرالمؤمنين عليهالسّلام در روز جنگ صفّين نيز در حال جنگ و نبرد همين كلمات را ميفرمود . عمّار بن ياسر به حضرت عرض كرد : يا أميرالمؤمنين ، اين كنايات و ألفاظ مبهم چيست ؟ حضرت فرمود : اين ألفاظ ، اسم أعظم خداوند است و ستون توحيدِ خداوند است ، هيچ معبودى جز او نيست . سپس آن حضرت آيه شريفهء
شَهِدَ اللَّهُ أَنَّهُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ
و آيات آخر سورهء حشر را قراءت فرمود ، و از مركب فرود آمد و چهار ركعت نماز پيش از زوال بجاىآورد . »
از اين روايت شريف استفاده مىشود كه ذكر مبارك يا هو و ذكر يا مَن لا هو إلّاهو آثار خاصّ به خود را دارد و كسى كه به حقيقت آن متحقّق شود ، به
هامش
( 1 ) . صدر آيه 18 ، از سورهء 3 ، ءَال عمران .
( 2 ) . توحيد صدوق ، ص 89 .