سكون بدن در جايگاه آسايش و ايمن از هر آفتى استوار شد . » و احاديث ديگرى غير از آنچه بيان شد كه اين مكتوب ، مقام بيان آنها نيست .
و بدانكه : هرگاه خداوند براى يكى از طالبين اين راه خيرى بخواهد ، راه وصول به يكى از مشايخ اين طريق را برايش هموار مىكند ، تا آن طبيب روحانى ، او را در حجر تربيت گرفته و در طريق حقّ وى را پرورش دهد ؛ و گرنه راه بهمراتب طولانى گرديده و مطلوب او دير حاصل مىشود و قدم او در طريق وصال متزلزل ميگردد ، و اگر خود را به رنج و مشقّت نيز اندازد از ميزان عادى و طبيعى سير تجاوز نمىكند ، مگر آنكه خود را ملزم به اصول و قواعدى كه علماء سلوك آن را پايهريزى نمودهاند بنمايد و آنها را به كار گيرد ؛ زيرا آغازِ صحيح است كه فرجام نيك دارد ، و بر پايههاى محكم و استوار است كه بناهاى مشيّد برافراشته ميگردد ؛ « آيا آن كسىكه بنيان خود را بر اصل تقوى و خشنودى خدا نهاده است بهتر است ، يا آن كس كه بنيان خود را بر لب پرتگاهى قرار داده كه در شرف انهدام و خرابى مىباشد ! »
پس علم و بصيرت را تنها از خدا أخذ كن و آداب سلوك و ذلّ بندگى را تنها از رسول خدا صلّى الله عليه و آله بياموز ؛ « و كسى كه با رسول خدا از در لجاجت و سرسختى برآيد پس از آنكه هدايت براى وى مبيّن و آشكار شده است و از غير راه مؤمنين پيروى نمايد ، ما او را بر مىگردانيم به آنچه به سوى آن بازگشت نموده است . » « و ايناست صراط و راه من كه مستقيم است ، پس از آن تبعيّت كنيد و از راههاى ديگر پيروى ننمائيد كه اين راهها شما را از راه او جدا سازند . » « اى پيامبر ! بگو اگر خدا را دوست داريد از من تبعيّت كنيد تا خداوند شما را دوست داشته باشد . »
سالكى كه قدر و قيمت مطلوب خود را بداند ثمنى را كه براى آن بذل مىكند بر او آسان و هموار مىآيد ، و كسى كه طالب امر گرانبها و ناياب باشد
نور مجرد (يادنامه سيد محمد حسين حسينى طهرانى) (فارسى) — صفحة 366
مساهمون: السيد محمد صادق الطهراني
ص٣٦٦