قلبش بر زبانش جارى ميگردد . » « هر كس بداند و به آنچه دانست عمل نمايد ، خداوند علم آنچه نمىداند را به او عطا خواهد نمود . »
و در فرمايشات أميرالمؤمنين عليهالسّلام آمدهاست : « از محبوبترين بندگانخدا نزدخدا ، بندهاىاست كه خداوند متعال او را در مسير بندگى و عبوديتش يارى فرموده ، پس او حزن و اندوه را شعار و لباس زيرين ، و خوف از خداوند را لباس روى خود قرار داده ، پس چراغ هدايت در قلبش روشن شدهاست . . . جامههاى شهوات را از تن برون نموده و از همهء همّ و غمها خود را فارغ ساخته ، مگر همّى واحد كه همّ آخرت و لقاء خداوند باشد . پس از كورى و بىبصيرتى خارج گرديده و از مشاركت با أهل هوى و دنيا بيرون شده و از كسانى شده كه درهاى هدايت به واسطهء ايشان گشوده مىشود و بابهاى انحراف و هلاكت به سبب ايشان بسته ميگردد . راه پيش روى خود را با نور باطنش مشاهده نموده و مسير خود را پيمودهاست ، و نشانهها و علامات هدايت را در آن راه شناخته و به تاريكىها و گردابهاى انحراف و خطا دچار نگرديدهاست ، و به استوارترين دستاويزها و محكمترين ريسمانها چنگزدهاست ، و آنچنان به يقين رسيده و حقائق بر او آشكار گرديده كه گويا نور خورشيد بر او تابيدهاست . »
و در سخن ديگرى از آنحضرت عليهالسّلام آمدهاست : « قلب خود را با ذكر و محبّت خدا حيات بخشيد ، و نفس را با رياضت و قطع طمع از غير خدا ميراند ، تا آنجا كه نفس و أنانيّت كه بين او و خدا حاجب بود ، نازك و لطيف شد و از أفق عوالم غيب ، نورهاى بسيار روشن برايش درخشيد و راه را آشكار ساخته و او را در مسير قرب به خدا حركت داد . مقامات و منازل عرفان را به تدريج و يكى پس از ديگرى طى كرد تا اينكه در مقرّ أمن و سلامت و خانهء اقامت و جاودانگى مأوى گرفت . و از آنجا كه قلب و ضمير خود را به خدا مشغول ساخت و پروردگارش را راضى نمود ، قدمهاى او همراه با طمأنينه و
نور مجرد (يادنامه سيد محمد حسين حسينى طهرانى) (فارسى) — صفحة 365
مساهمون: السيد محمد صادق الطهراني
ص٣٦٥