« آيا مىدانيد غم و اندوه من چيست ؟ و طائر انديشهء من كجاست ؟ و دل و جان من بسوى چه كسانى مشتاق است ؟ أصحاب گفتند : خير ، اى رسول خدا ! به هيچيك از اينها آگاه و دانا نيستيم ؛ ما را از غم و اندوه و فكر و اشتياقى كه تو را به خود مشغول ساخته خبر ده .
حضرت رسولالله صلّى الله عليه و آله وسلّم فرمودند : اگر خدا بخواهد شما را آگاه مىسازم . سپس آهى سوزناك از سويداى دل و از سر تحسّر و اندوه كشيدند و فرمودند : چقدر مشتاق ديدار برادرانم هستم كه بعد از من مىآيند .
أبوذرّ غفارى كه در ميان جمع حاضر بود عرض كرد : اى رسول خدا ! مگر ما برادران شما نيستيم ؟ حضرت فرمود : نه ، شما أصحاب و ياران من هستيد .
برادران من بعد از من بر اين عالم خاكى پا مىگذارند . حال و خُلق آنان همان حال و طبع و خُلق أنبياء است . »
سپس شروع كردند در بيان أحوال و أوصاف إخوان خود تا اينكه بدينجا رسيدند :
وَ إنْ شِئْتَ حَتَّى أَزيدَكَ يا أَباذَرٍّ . قُلتُ : نَعَم يا رَسولَ اللَهِ .
« اى أباذرّ اگر بخواهى باز در أوصاف آنان براى تو مىگويم . گفتم : بله اى رسولخدا ! »
حضرت فرمودند :
يَجْلِسُ إلَيْهِمْ قَوْمٌ مُقَصِّرونَ مُثَقَّلونَ مِنَ الذُّنوبِ ، فَلا يَقومونَ مِنْ عِنْدِهِمْ حَتَّى يَنْظُرُ اللَهُ إلَيْهِمْ فَيَرْحَمُهُمْ وَ يَغْفِرُ لَهُمْ ذُنوبَهُمْ ، لِكَرامَتِهِمْ عَلَى اللَهِ .
« مردمانى كه در طريق عبوديّت و بندگى كوتاهى كرده و پشت آنان از بار گناهان سنگين شده ، با آنان مجالست و همنشينى مىكنند و از نزد آنان بر نمىخيزند مگر اينكه خداوند از سر رأفت و مهربانى به آنان نظرانداخته و باران رحمت خود را بر اين قوم گناهكار باريده و آنان را از رَين و كدورات معاصى پاك نموده و مورد آمرزش قرار مىدهد ؛ و همهء اينها بخاطر كرامت و علوّ شأنى است كه برادران من در پيشگاه خداوند دارند ! »
نور مجرد (يادنامه سيد محمد حسين حسينى طهرانى) (فارسى) — صفحة 342
مساهمون: السيد محمد صادق الطهراني
ص٣٤٢