چراكه بذر ولايت را در قلب شما كاشتيم ! ديگر خود شما هستيد كه بايد عمل كرده و با سعى و مجاهدت آن را آبيارى نمائيد تا رشد و نموّ نمايد و به ثمر بنشيند . اين كلام حضرت آقاى حدّاد با توجّه به آنچه خوانده و شنيده بوديم كه سالك تا انتهاى سيرش به سوى خدا بىنياز از همراهى و دستگيرى استاد نمىباشد ، بسيار تازه و بديع مىنمود . فلذا حقير بعداً خدمت مرحوم علّامهء والد اين واقعه را عرض كرده و از ايشان پرسيدم : چگونه بود كه ايشان فرمودند :
از جانب ما كار تمام است ؟ پس ادامهء راه بدون همراهى استاد چگونه طىّ مىشود ؟
فرمودند : استاد و مربّى نفوس در تربيت شاگردان به دو طريق عمل مىكند ، گاهى بذر هر سفر از أسفار أربعه را مرحله به مرحله در قلب شاگرد مىكارد ، و گاهى بذر أسفار أربعه را يك جا در زمين استعداد و نهاد تلميذ مىنهد تا با مراقبه و سعى و اجتهاد و رعايت آداب و شرايط سلوك إلى الله ، آن را تربيت نمايد تا شجرهء ولايت از كمون ذات او به فعليّت رسيده و برگ و بار دهد . و حضرت آقاى حدّاد در تربيت اين تلميذ ، طريق أخير را اختيار نمودهاند .
يكى از روزها كه خدمت آقاى حدّاد بوديم فرمودند : چون ما بر سر فينه « 1 » داريم بعضى از زائرين از ما دربارهء محلّ قبر دكتر شريعتى سؤال مىكنند و من هم نمىدانم ؛ يك دفعه با هم برويم من آنجا را ببينم .
نزديك غروب آفتاب بود كه در معيّت ايشان به قبرستان شيعيان ، روبروى حرم مطهّر حضرت زينب سلاماللهعليها رفته و از آنجا نشانى قبر دكتر شريعتى را
هامش
( 1 ) . فينه ، نوعى كلاه كشيده و غالباً زرشكىرنگ است كه در ميان عربها افراد وجيه و محترم از آن استفاده مىكنند ، و سابقاً عدّهاى از خدّام حرمهاىمباركه نيز اين نوع كلاه را بر سر مىگذاشتند . مرحوم حدّاد نيز در بيرون از منزل از آن استفاده مىكردند ، ولى در منزل هميشه عمامه بر سر مىگذاشتند .