امام جمعه طهران « 1 » ، و يكى مرحوم آية الله شريعتمدار رشتى « 2 » اين چهار نفر را
هامش
( 1 ) شرح حال مرحوم آية الله امام جمعه طهران در كتاب « اختران فروزان رى و طهران » ص 421 آورده است :
« امام جمعه پنجم ، حاج سيّد محمّد فرزند آقا مير سيّد زين العابدين سابق الذّكر و برادر ارجمند ميرزا سيّد ابو القاسم امام جمعه است كه پس از فوت برادر عزيزش به منصب امام جمعهاى مستقرّ و به امامت و توليت مسجد سلطانى منصوب گرديد . بسيار كريم النّفس و منيع الطّبع و بلند همّت و داراى مقام علم و عمل و تقوا و ورع بوده و اين كمالات را بالوراثة و الاكتساب بدست آورده بود . سالهاى متمادى در نجف اشرف از محضر مرحوم آخوند خراسانى و علّامه يزدى و ديگران استفاده نموده و با مقام اجتهاد و دانشمندى به طهران مراجعت و به وظائف شرعى و اجتماعى قيام نمود .
آن مرحوم جهادى فرمود كه مزيد بر حيثيّت و تشخّص و شخصيّت بارز خانواده جليل القدر امام جمعههاى طهران شد و آن اين بود كه در موقع كشف حجاب اجبارى و مجالس جشن حسب الامرى ، از معظّمٌ له دعوت نمودند كه با عيالش در مجلس جشن علماء و عمومى شركت كند با تهديد بر اينكه اگر نيامد از امامت مسجد سلطانى و امام جمعه معزول باشد . پس آن عالم ربّانى و سيّد جليل القدر حقّاً كه مبارزه با نفس كرده از همه شؤون كذائى گذشت و گفت : هرگز در امرى كه بدعت محض است شركت نمىكنم و مخالفت با آيات محكمه و احاديث اجداد گرامم نمىنمايم گرچه به قيمت جانم تمام شود .
پس با اين مجاهدت نفسانى چنان مورد توجّه و ارادت عموم مردم طهران شد كه در همه جا صحبت جهاد و فداكارى و از خود گذشتگى او در ميان بود و عموما او را ستوده و دعا ميكردند ، تا در سال 1363 قمرى هجرى كه از دنيا رفته و در مقبره « سر قبر آقا » مقبره خانوادگى مدفون و با اجدادش محشور گرديد . »
( 2 ) شرح حال مرحوم آية الله شريعتمدار رشتى در « نقبآء البشر » ج 1 ، ص 46 ، ذيل شماره 101 آورده است : « الشّيخ الميرزا أبو الحسن شريعتمدار ، هو الشّيخ الميرزا أبو الحسن بن الميرزا مهدىّ بن المولى رفيع شريعتمدار الرّشتىّ عالمٌ فاضلٌ جليل » و فرموده است : او در نجف اشرف از تلاميذ مرحومين آقا سيّد محمّد كاظم يزدى و آخوند خراسانى و شيخ الشّريعه اصفهانى و آقا سيّد أحمد كربلائى بود . وى 16 شوّال 1368 در طهران وفات يافت و جنازهاش به نجف حمل گرديده و در وادى السّلام به خاك سپرده شد .