لذا در اوّل وهله بر آن شديم كه يك دوره تفسير قرآن به زبان پارسى و با قلم و انشاء سليس ، نه بطور ترجمه ، از « الميزان » كه حاوى جميع مطالب و نكات آن تفسير باشد تحرير شود تا برادران پارسى زبان از منابع حقائق اين تفسير استفاده شايان بنمايند .
سپس از اين منظور به جهاتى انصراف حاصل شد و بنا بر آن گذارديم كه در هر يك از مباحث اعتقادى و أحكام عبادى و مسائل اخلاقى و اجتماعى جداجدا رسالهاى بنگاريم كه در هر يك از آنها بطور مستوفى از آن موضوع و احكام وارده در آن ، بحث شود تا با مطالعه آن ، اشكالات و شبهات و سؤالات مرتفع گرديده و بطور واضح و روشن اطّلاعات كافى و وافى در جوانب آن مسأله را روشنگر باشد .
مجموع اين رسالهها در حدود صد رساله مىشد مانند : رساله إعجاز قرآن و إعجاز انبياء ، و رساله شفاعت ، و رساله ولايت ، و رساله امامت و زعامت ، و رساله نبوّت ، و رسالههاى جداگانه در احوال و سيره ائمّه معصومين سلام الله عليهم أجمعين ، و رساله برزخ ، و رساله قيامت ، و رساله حشر و قيام انسان عند الله ، و رساله ميزان ، و رساله صراط ، و رساله بردگى در اسلام ، و رساله نماز ، و رساله وجوب عينى و تعيينى نماز جمعه در هر زمان ، و رساله روزه و حجّ و جهاد و حكومت ، و رساله قرض الحسنه و ربا ، و مالكيّت و طرق مشروع و غير مشروع آن ، و رساله حقوق بطور كلّى ، و رساله حقوق زن ؛ و غير ذلك از مباحث دينى و علمى كه مورد نياز و احتياج مبرم جوانان امروز و نسل آينده ماست .
عدم فراغت كافى در طهران ، براى تدوين آثار
ولى مع الأسف با كثرت مشاغل علمى و شواغل اجتماعى كه بطور متفرّق و پراكنده مرا بدون اختيار به خود مشغول ميداشت ، انجام اين مهم جز چند رساله صورت نگرفت ، ليكن به طرز ديگرى كه شايد از نقطه نظر اهمّيّت