تخطي إلى المحتوى الرئيسي

آيت نور (يادنامه عارف بالله حضرت علامه آية الله حاج سيد محمد حسين حسينى طهرانى) — صفحة 393

مساهمون:

ص٣٩٣
آشنائى داشت پرسيده بودند : آيا سيّد محمّد حسين به ارض أقدس مشرّف شده است يا نه ؟ ! و او در پاسخ گفته بود : الآن من نميدانم . حقير پس از مراجعت به طهران در اسرع اوقات به كارهاى خود سر و سامان داده و در روز بيست و ششم از شهر جمادى الاولى از سال 1400 « 1 » به مشهد مقدّس تشرّف حاصل و قصد اقامت نمودم ، و اين مقدار چهار ماه و چند روز از آن مورّخه رجوع از شام ميگذشت . بلافاصله پس از اقامت ، نامه‌اى به حضورشان نوشتم و إعلام خبر وصول نمودم ، در حالى كه قبلًا نامه‌اى ديگر فرستاده بودم و در آن از اراده و تصميم در اوّل أزمنه امكان بازگو نموده بودم . . . « 2 » » اين شور و اشتياق اقامت در مشهد مقدّس به گونه‌اى است كه ايشان منتظر تهيّه منزل نمىشوند ، بلكه با آماده شدن شرائط به مشهد مىآيند و مدّت چهل روز تمام در خانه يكى از علماى مشهد توقّف مىكنند تا امكان تهيّه منزل فراهم شود . مىنويسند : « هجرت حقير سيّد محمّد حسين حسينى طهرانى به ارض مقدّس مشهد الرّضا على مقدِّسها آلاف التّحيّة و الثّنآء براى اقامت ، در صبح شنبه بيست و ششم جمادى الاولى يكهزار و چهارصد هجريّه قمريّه بوده است . ورود ما در منزل جناب حجّة الإسلام آقاى حاج سيّد محمّد رضا رضوى بود . و يك اربعين تمام در آنجا بودم و تا ليلة الرّغائب : شب جمعه هشت رجب در آنجا بودم ، و بعد در روز جمعه هشتم رجب به منزل شخصى ابتياعى منتقل شديم . . . « 3 » »
هامش
( 1 ) مطابق با 23 / 1 / 1359 هجرى شمسى ( 2 ) همان مصدر ، ص 660 ( 3 ) « جنگ خطّى 6 » ص 202