« آثار و بركات هجرت به مشهد »
تدوين « دوره علوم و معارف اسلام »
مرحوم حضرت علّامه قدّس سرّه پس از بازگشت از نجف اشرف به مجرّد استقرار در طهران ، در مسير تبليغ و نشر معارف الهيّه ، تلاش وسيعى را شروع نمودند ؛ و همواره مايل بودند در سطحى ماندگارتر با تأليف متون اصلى ، كارى اساسى انجام دهند ، كه تا زمان هجرت به مشهد مقدّس نتوانستند اين آرزوى ديرينه را آنگونه كه خود علاقمند بودند محقّق سازند ، لذا در مقدّمه كتاب شريف « الله شناسى » چنين آوردهاند :
« بارى ، چون اين حقير ناچيز از زمان مراجعت از نجف اشرف كه در شهر شوّال المكرّم سنه يكهزار و سيصد و هفتاد و شش بود تا به حال كه ماه ربيع الأوّل از سنه يكهزار و چهارصد هجريّه قمريّه است ، مدار بحث و گفتگوى خود را با برادران و عزيزان روحانى و سروران ايمانى بر اساس تفسير آيات قرآن و بحث و تنقيح روايات وارده از معصومين صلوات الله و سلامه عليهم أجمعين قرار داده و أحيانا با بحثهاى فلسفى و علمى از يك طرف ، و با مذاكرات ذوقى و عرفانى از طرف ديگر ، تطابق آيات الهيّه و أخبار نبويّه و حقائق ، چه از ناحيه استدلال فكرى و ذهنى و چه از ناحيه وجدان و مشاهده ضمير ، روشن و آشكارا مىشد ؛ و بارها در ادوار مختلف دورههائى از بحثها در پيرامون مسأله توحيد و ولايت و معاد و تفسير بسيارى از قرآن كريم و بسيارى از مسائل فقهيّه و علميّه داشتهايم ، و با وجود مراجعه به تفاسير كه به سى دوره بالغ مىشد بيشتر از همه تفسير « الميزان فى تفسير القرءَان » تأليف حضرت استاد ما : آية الله العظمى علّامه سيّد محمّد حسين طباطبائى تبريزى أمدَّ اللهُ فى ظِلالهِ السّامية موجب بحث و نظر قرار ميگرفت 9 و حقّاً اين تفسير در نظر حقير بسيار مُعجب و زيبا و عالى و لطيف است و در ميان سائر تفاسير جلوه خاصّى دارد ؛