تخطي إلى المحتوى الرئيسي

آيت نور (يادنامه عارف بالله حضرت علامه آية الله حاج سيد محمد حسين حسينى طهرانى) — صفحة 365

مساهمون:

ص٣٦٥
ايشان بود - اين استخوانهاى شكسته و در رفته ما را جَبر نمىكنند و امراض روحى ما را شفا نمىبخشند ؟ ! و خلاصه امر
: صد ملك دل به نيم نظر ميتوان خريد * خوبان در اين معامله تقصير ميكنند « 1 »
و اين هم در وقتى بود كه ايشان تازه از زيارت برگشته بودند و خسته بودند . ناگهان از اين سؤال تكانى خوردند ، و سپس سر خود را به زير انداخته مدّتى تأمّل كردند و سپس فرمودند : كار أولياى خدا غير از شكسته‌بندى استخوان و شفاى امراض كار ديگرى نيست ؛ ولى بايد دانست كه : آن شكستگى استخوان و آن مرض بيمار هم به دست ايشان است . چون از ناحيه خداست . و حضرت حقّ جلّ و علا خودش مىشكند ، و خودش التيام ميدهد . خودش مريض مىكند و خودش شفا مىبخشد . اينها همه عشق بازى با أطوار و شؤون خود اوست . همه از روى حكمت و مصلحت است . و در حقيقت شكستن و التيام دادن ، مريض كردن و شفا دادن ، دو شكل و صورت مختلف دارد و از يك مبدأ و يك منشأ حكايت مىنمايد . هر دو محبّت است . از خدا غير از خوبى ساخته نيست .
عاشقم بر لطف و بر قهرش به جِدّ * اى عجب من عاشقِ اين هر دو ضدّ « 2 »
عالم سراسر عشق است ، عشق مظاهر با مظاهر ؛ و در حقيقت عشق خود با خود . شنيده‌ام بو على سينا رساله‌اى در عشق نوشته است . اينجا هر چه گشتم پيدا نكردم . رفتى به ايران تهيّه كن و براى من بفرست . قاعدةً بايد رساله خوبى باشد اگر روى اين زمينه كه ذكر شد مطلب را شرح و تفصيل داده باشد ، و عشق إلهى به أسماء و صفات و أفعال خود را موجب خلقت عالم و آدم و موت
هامش
( 1 ) « ديوان حافظ شيرازى » طبع پژمان ، ص 59 ، غزل 129 ( 2 ) « مثنوى » طبع آقا ميرزا محمود ، ج 1 ، ص 42 ، سطر 9