و سنخيّت روحى بين اين استاد و شاگرد بيشتر شود و نهايةً حضرت آقاىحدّاد ايشان را به وصايت و جانشينى خود انتخاب نمايند و به تعبير خودشان هر چه دارند به ايشان بدهند كه إن شآء الله اشاره خواهيم كرد .
سفرهاى زيارتى و استفاده از محضر استاد
حضرت آقا در مدّت اقامت خود در طهران يازده سفر به عتبات عاليات داشتهاند كه در خلال آنها به محضر مرحوم حدّاد مشرّف شده و از بركات نفس قدسيّه ايشان بهرههاى فراوانى بردهاند .
تمامى اين سفرها در ايّام زيارتى ذى الحجّه و محرّم الحرام و يا رجب و شعبان بوده و ايشان مقيّد بودهاند كه در هر سفر به عتبه بوسى همه مشاهد مشرّفه نائل آيند .
در سال 1386 هجرى قمرى نيز حضرت آقاى حدّاد سفرى به ايران نموده و به آستان بوسى حضرت إمام علىّ بن موسى الرّضا عليه آلاف التّحيّة و الثّنآء مشرّف ميشوند . از جمله ثمرات و فوائد اين سفرها علاوه بر استفادههاى معنوى از محضر مرحوم حدّاد ، كلمات درربارى است كه از نفس طاهر و مطهّر ايشان تراوش نموده كه هر كدام دريائى از معرفت و حكمت الهى است . شرح بخشى از اين معارف نورانى را حضرت آقا در كتاب شريف « روح مجرّد » مرقوم فرمودهاند كه مطالعه آن براى مشتاقان لقاء پروردگار بسيار سودمند است .
در اينجا به بيان گوشهاى از ارتباطات حضرت آقا با استاد بىبديلشان در دوران اقامت در طهران تا آخرين روزهاى حيات استاد مىپردازيم و با استفاده از قلم شيواى خودشان از نكات و دقائق سير و سلوك إلى الله بهرهمند ميشويم .